چالشهای سازگارگرایان در مواجهه با استدلال مهار زیگوت آلفرد ملی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه اخلاق، دانشگاه قم، ایران.
2 استاد گروه اخلاق، دانشگاه قم، ایران.
3 استاد گروه اخلاق، دانشگاه قم، ایران.
doi
10.22034/jpiut.2024.59263.3639چکیده
ناسازگارگرایان معتقدند در جهان متعین نمیتوان فعلی را آزادانه و اخلاقاً مسئولانه انجام داد درحالیکه سازگارگرایان امکان انجام آزادانه فعل و مسئولیت اخلاقی را برای فاعل جهان متعین منتفی نمیدانند و بر این باورند که میتوان میان مسئولیت و تعین علّی نوعی سازگاری یافت. این مقاله به تحلیل استدلال مهار زیگوت آلفرد ملی خواهد پرداخت که استدلالی در نقد سازگارگرایی میان مسئولیت اخلاقی و جهان متعین است. استدلال مهار استدلالی است که برپایه شهود افراد از موقعیتی که فاعل در آن تحت کنترل شخص یا نیرویی دیگر است استوار شده و بر آن است که نشان دهد فاعل در موقعیت مهار شده، علیرغم براورده کردن شروط سازگارگرایان همانند فاعل در جهان متعین، مسئولیت اخلاقی برای فعل خود ندارد. در این مقاله قصد داریم که نشان دهیم ملی با طرح این استدلال در پی رد سازگارگرایی نیست و در نهایت موضعیندانمگرا در این استدلال میگیرد و بنابراین نمیتوان استدلال مهار زیگوت را استدلالی در اثبات ناسازگارگرایی دانست بلکه در بهترین حالت، استدلالی است که سازگارگرایی را نقد کرده و شروط آن را به چالش میکشد.