تاثیر پیاده سازی PFMEA با رویکرد فازی در ارتقای اثربخشی کلی تجهیزات در صنایع قند
نویسندگان
1 استاد، گروه آموزشی مدیریت صنعتی، دانشکدهی مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه آموزشی مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران.
3 استادیار، گروه آموزشی مدیریت ،دانشکدهی مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22111/jmr.2020.30009.4580چکیده
هدف از این تحقیق مطالعه تاثیر پیادهسازی تکنیک تجزیه و تحلیل حالات خطا و آثار آن در فرآیند(PFMEA) بر بهبود اثربخشی کلی تجهیزات(OEE) در یک کارخانه تولید قند است. ابتدا میانگین اثربخشی کلی تجهیزات در هشت هفتهی کاری متوالی به عنوان پیش آزمون استخراج گردید. سپس انواع خطاهای بالقوه در فرآیند تولید شناسایی و سه پارامتر شدت خطا، احتمال وقوع خطا و احتمال کشف خطا برای هر حالت خطا بصورت مقیاسهای کلامی و با استفاده از توافق جمعی تعیین گردید و با ضرب مقادیر عددی دِفازی شدهی متناظر این سه پارامتر در همدیگر، میزان عدد اولویت هر خطا محاسبه گردید. در مرحلهی بعد بوسیله ماتریس شدت-وقوع و جدول رتبهبندی ریسک، 24 خطای اولویتدار مشخص شد. سپس راهکارهای مناسب برای کاهش اثرات و یا حذف خطاهای اولویتدار تعیین و پیادهسازی اقدامات اصلاحی و مداخلات لازم در طول هشت هفتهی کاری برنامهریزی شد. در مدت اجرای مداخلات و در پایان هر هفته اثربخشی کلی تجهیزات به عنوان پس آزمون محاسبه شد. در پایان رابطهی بین تغییرات عدد اولویت خطا(RPN) و OEE در قالب همبستگی پیرسون مورد مطالعه قرار گرفت.