بررسی تاثیر زیباشناسی بر روششناسی علمی
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه هنر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.
2 دانشجوی دکتری فلسفه هنر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
3 دانشآموخته کارشناسیارشد فلسفه غرب، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران.
doi
10.22034/jpiut.2024.58830.3615چکیده
علم یک روش عینی از طریق مشاهده و آزمایش برای شناخت پدیدههای جهان است که بنابه تعریف، باید مستقل از ذهنیت فرد دانشمند باشد. زیباشناسی اما میتواند کاملا ذهنی و وابسته به ذوق فردی باشد. به همین دلیل برای مدت طولانی، دیدگاه غالب در بین فلاسفه علم این بود که علم هیچ رابطهای با زیباشناسی ندارد. ولی در چند دهه اخیر، تغییر دیدگاه فلاسفه علم نسبت به متدولوژی علمی، باعث شده رابطه بین علم و زیباشناسی نظر آنها را جلب کند. هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین علم و زیباشناسی و پاسخ به این پرسشها است که روششناسی علمی چگونه از زیباشناسی تاثیر میگیرد و علم و زیباشناسی چه رابطهای با یکدیگر دارند. فرضیهای که در این پژوهش در پی بررسی آن هستیم این است که علم درپنج سطح روششناسی، عملی، تولیدی، موضوعی و سطح تبینی، با زیباشناسی نسبت دارد. در این راه، ما بیشتر به اظهارات دانشمندان علوم مختلف، بالاخص فیزیک، شیمی و زیستشناسی رجوع میکنیم تا دیدگاه آنها را درباره رابطهکار علمیشان با زیباشناسی بررسی کنیم. در وهله دوم به فلاسفه و نظریهپردازان رجوع میکنیم تا این رابطه را تحلیل کنیم.