نقش روابط مبتنی بر اعتماد در پیش بینی و تبیین فرهنگ مطلوب مربی گری (مورد مطالعه:شرکت برق منطقه ای سیستان و بلوچستان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 ، دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
3 دانشیار گروه مدیریت دولتی ، دانشکده مدیریت و اقتصاد ، دانشگاه سیستان و بلوچستان ، زاهدان، ایران
4 دانشیار گروه مدیریت دولتی ، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
5 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.22111/jmr.2019.31395.4756چکیده
هدف تحقیق حاضر بررسی نقش مولفههای روابط مبتنی بر اعتماد در پیشبینی مولفههای فرهنگ مطلوب مربیگری در شرکت برق منطقهای سیستان و بلوچستان است. روش تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر شیوه جمعآوری دادهها توصیفی ـ همبستگی میباشد. جامعه آماری این تحقیق شامل کارکنان و مدیران حوزه ستادی شرکت برق منطقهای سیستان و بلوچستان در سال 1398 (160نفر) بود که 110 نفر به عنوان نمونه به روش طبقهای ـ نسبتی انتخاب گردید. داده های تحقیق از طریق دو پرسشنامه روابط مبتنی بر اعتماد(رابینز، 2003) «با ضریب پایایی 0.87» و فرهنگ مربیگری (محقق ساخته با ضریب پایایی 0.71) جمعآوری گردید و برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون ساده در محیط نرم افزار آماری Spss استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان میدهد که میزان روابط مبتنی بر اعتماد و فرهنگ مربیگری در شرکت برق منطقهای سیستان و بلوچستان در حد متوسط است. همچنین با توجه به نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادهها مؤلفههای روابط مبتنی بر اعتماد توانایی تبیین دو مؤلفه روحیه مربیگری و ارتباطات منسجم و کارگروهی را به میزان مناسب، دو مولفه روحیه شاگردی و ارزشها و فضائل اخلاقی را به میزان نسبتاً قابل قبولی، دارند. لیکن مولفههای روابط مبتنی بر اعتماد کمترین توانایی تبیین را در دو مولفه نگرش سرمایهای و غیر ابزاری به کارکنان و حمایت از یادگیری و بهبود مستمر، دارا هستند. همچنین بیشترین ارتباط میان زیرمولفه راستگویی و حقگویی از روابط مبتنی بر اعتماد با زیرمولفه ارزشها و فضائل اخلاقی از فرهنگ مطلوب مربیگری وجود دارد.