مقایسة عملکرد روش‌های مختلف درون‌یابی در پایش و پهنه‌بندی آب رودخانة کارون بر پایة شاخص‌های کیفی و آلودگی (مطالعة شهرستان باوی)

نویسندگان

1 گروه مهندسی طبیعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

2 گروه مهندسی طبیعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

3 گروه مهندسی طبیعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

doi
10.22059/jne.2024.377023.2676
چکیده

افزایش جمعیت و فعالیت‌های انسانی و به‌دنبال آن ورود پساب‌ها به رودخانه‌ها از عوامل اصلی تهدید‌کنندة سلامت جوامع انسانی و اکوسیستم‌ها می‌باشد. باتوجه به تأثیر این فعالیت‌ها بر کیفیت آب رودخانه‌ها، پایش مداوم و ارزیابی کیفیت رودخانه‌ها ضروری است. با توجه به آنکه عوامل انسانی مانند آلاینده‌های صنعتی باعث افزایش غلظت آلاینده‌ها در آب رودخانه می‌شوند، بنابراین ارزیابی آن نقش مهمی در سلامت رودخانه‌ها دارد. از آنجا که پایش نقطه به نقطه رودخانه زمان‌بر و هزینه‌بر است، از این‌رو، با استفاده از روش‌های مختلف درون‌یابی، به تعیین بهترین روش پهنه‌بندی شاخص‌های کیفی و آلودگی آب رودخانة کارون از فروردین تا اسفند ماه 1402 در بازة شهرستان باوی پرداخته شد. نتایج نشان داد که روش کریجینگ در مقایسه با سایر روش‎ها، بهترین روش درون‌یابی است. در ادامه با انتخاب بهترین مدل درون‌یابی براساس سمی واریوگرام‌ها، پهنه‌بندی مربوط به هر پارامتر با بهترین مدل کریجینگ ترسیم شد. براساس نقشه‌های پهنه‌بندی، کیفیت آب رودخانة کارون در ایستگاه‌های پمپاژ آب نیروگاه رامین و کوت سید سلطان در وضعیت متوسط قرار می‌گیرند که ناشی از بالا بودن فعالیت‌های کشاورزی در منطقه و نیز ورود فاضلاب‌های صنعتی و شهری است.