طراحی و تبیین الگوی صادرات پایدار شرکت های کاشی و سرامیک (موردمطالعه: شرکتهای عضو بورس اوراق بهادار)
نویسندگان
1 دانشیار، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
2 دانشجوی دکتری، مدیریت بازرگانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران.
3 دانشجوی ارشد ،مدیریت بازرگانی، پردیس دانشگاه شهید بهشتی، تهران.
doi
10.22111/jmr.2019.29969.4570چکیده
صنعت کاشی و سرامیک ایران در زمره بزرگترین صنایع صادراتی کشور و دارای ظرفیتهای بالایی جهت توسعه صادرات است. به دلیل ورود کشورهای نوظهور در صنعت کاشی و سرامیک، رقابت صادراتی برای تولیدکنندگان ایران چالشبرانگیزتر از قبل شده است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و ارائه الگوی عوامل مؤثر بر صادرات پایدار شرکتهای کاشی و سرامیک است. از روش پژوهش کمی-کیفی جهت جمعآوری دادهها استفادهشده است. در مرحله اول با انجام مصاحبه عمیق باده نفر از خبرگان کاشی و سرامیک، سه بعد اصلی قابلیتهای صادراتی، قابلیتهای بازاریابی و عوامل بینالملل در قالب 14 بعد فرعی شناسایی شد. در مرحله دوم از پرسشنامه 55 سؤالی در نمونهای 134 نفرِ با بهرهگیری از روش نمونهگیری تصادفی ساده استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل نیروهای فروش، پژوهش و توسعه، صادرات و بازاریابی شرکتهای عضو سازمان بورس و اوراق بهادار است. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS22 وAMOS انجام شد. نتایج نشان میدهد که سه عامل قابلیت صادراتی ، عوامل بینالملل و قابلیتهای سازمانی به ترتیب دارای بیشترین تا کمترین تأثیر بر صادرات پایدار هستند . همچنین در بین ابعاد مربوط به قابلیتهای صادراتی شاخص تنوع و از قابلیتهای سازمانی،کیفیت و در بین شاخصهای مربوط به عوامل بینالملل بعد تحریم بیشترین تأثیرگذاری رادارند.
