استراتژیها و پیامدهای به کارگیری فرهنگ مربیگری با رویکرد نظریه داده بنیاد (مطالعه موردی پارکهای علم و فنّاوری کشور)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانش آموخته دکتری مدیریت دولتی (مدیریت منابع انسانی)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 استادیار دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران، ایران
4 دانشیار دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.22111/jmr.2019.28164.4376چکیده
هدف از انجام این پژوهش، ارائه استراتژیها و پیامدهای به کارگیری فرهنگ مربیگری در پارکهای علم و فنّاوری کشور میباشد. این پژوهش از نوع پژوهشهای کیفی بوده که با استفاده از نظریه داده بنیاد و مدل پارادایمی سیستماتیک استراوس و کوربین انجام شده است. در این راستا، مصاحبههای عمیق با استفاده از نمونهگیری نظری با تکنیک گلوله برفی با مدیران برخی از پارکهای علم و فنّاوری، خبرگان و صاحبنظران مسلط به حوزه مربیگری صورت گرفت. تعداد نمونهها تا زمانی ادامه پیدا کرد که پاسخ ها به مرحله اشباع رسید (با تعداد 23 مصاحبه). تجزیه و تحلیل دادهها، طی مراحل کدگذاری باز وکدگذاری محوری انجام شد. استراتژیهای به کارگیری فرهنگ مربیگری در هفت بعد شامل "توسعه سازمانی، جذب و استخدام مبتنی بر شایستگی، مربیگری و مدیریت عملکرد، آموزش یادگیری محور، نگهداشت مبتنی بر مربیگری، رهبری و توسعه ارتباطات سازمانی" و پیامدهای حاصل، شامل سه محور "سازمانی، فردی و فراسازمانی" میباشد. نتایج مثبت حاصل شده از نهادینهشدن فرهنگ مربیگری باعث ایجاد تغییرات درونی اثربخش و افزایش کارائی در تمامی سطوح سازمانی میگردد.