استراتژی‌ها و پیامدهای به کارگیری فرهنگ مربی‌گری با رویکرد نظریه داده بنیاد (مطالعه موردی پارک‌های علم و فنّاوری کشور)

نویسندگان

1 استادیار دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 دانش آموخته دکتری مدیریت دولتی (مدیریت منابع انسانی)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

3 استادیار دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران، ایران

4 دانشیار دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

doi
10.22111/jmr.2019.28164.4376
چکیده

هدف از انجام این پژوهش، ارائه استراتژی­ها و پیامدهای به کارگیری فرهنگ مربی­گری در پارک­های علم و فنّاوری کشور می­باشد. این پژوهش از نوع پژوهش­های کیفی بوده که با استفاده از نظریه داده بنیاد و مدل پارادایمی سیستماتیک استراوس و کوربین انجام شده است. در این راستا، مصاحبه­های عمیق با استفاده از نمونه­گیری نظری با تکنیک گلوله برفی با مدیران برخی از پارک­های علم و فنّاوری، خبرگان و صاحب­نظران مسلط به حوزه مربی­گری صورت گرفت. تعداد نمونه­ها تا زمانی ادامه پیدا کرد که پاسخ ها به مرحله اشباع رسید (با تعداد 23 مصاحبه). تجزیه و تحلیل داده­ها، طی مراحل کدگذاری باز وکدگذاری محوری انجام شد. استراتژی­های به کارگیری فرهنگ مربی­گری در هفت بعد شامل "­توسعه سازمانی، جذب و استخدام مبتنی بر شایستگی، مربی­گری و مدیریت عملکرد، آموزش یادگیری محور، نگهداشت مبتنی بر مربی­گری­، رهبری و توسعه ارتباطات سازمانی­" و پیامدهای حاصل، شامل سه محور "سازمانی، فردی و فراسازمانی" می­باشد. نتایج مثبت حاصل شده از نهادینه­شدن فرهنگ مربی­گری باعث ایجاد تغییرات درونی اثربخش و افزایش کارائی در تمامی سطوح سازمانی می­­گردد.