تأملی در نامههای عینالقضات همدانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری ادبیات، دانشگاه گیلان
2 استادیار دانشگاه صنعتی قم
doi
چکیده
چکیده نامههای عینالقضات همدانی از آثار برجستة متون منثور فارسی است که با نثری متین و استوار نگاشته شده است. این نامهها در 1348 به کوشش علینقی منزوی و عسیران تصحیح و چاپ شد. بهنظر میرسد که در تصحیح و تنقیح این متن نکاتی چند از دید مصححان محترم پوشیده مانده و به صورت نامناسب وارد متن شده است. در این مقاله، سعی شده است این موارد شبههناک بررسی شود و وجوه مختلف عبارات و کلماتی چون: «پینه برنهادن» و «نیشک» با استشهاد به آثار منظوم و منثور فارسی و به استناد نسخههای بدل، ذکر شود که بتوان تا حدی برخی از مشکلات این اثر ارزشمند را رفع کرد.
