تاثیرنوآوری باز برعملکرد توسعه محصول جدید با تاکید برتأثیرظرفیت جذب دانش
نویسندگان
1 دانشیار مدیریت دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
2 کارشناسی ارشد مدیریت دانشگاه خوارزمی، ایران
3 دانشیار اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، ایران
4 استادیار گروه آموزشی MBA، دانشکده مدیریت و اقتصاد گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه سمنان ، ایران
5 دانشجوی دکتری مدیریت دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
doi
10.22111/jmr.2019.24775.3921چکیده
هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر نوآوری باز بر عملکرد توسعه محصول جدید با تاکید بر نقش تعدیلگری ظرفیت جذب دانش در شرکتهای دانش بنیان استان تهران است. پس از مرور ادبیات پژوهش در حوزه نوآوری باز و عملکرد توسعه محصول جدید و ظرفیت جذب دانش، مدل مفهومی و فرضیههای پژوهش تدوین گردید. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری دادهها توصیفی- همبستگی است. برای سنجش ابعاد نوآوری باز و موفقیت توسعه محصول جدید و ظرفیت جذب دانش پرسش نامهای طراحی و توزیع شد. ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺁﻣﺎﺭﻯ ﺍﻳﻦ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺷﺎﻣﻞ 121 ﻧﻔﺮ ﺍﺯ مدیران شرکتهای دانشبنیان پارک علم و فناوری دانشگاه تهران ﻛﻪ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ 92 ﻧﻔﺮ به ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺟﺪﻭﻝ ﻣﻮﺭﮔﺎﻥ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺪﻧﺪ. برای تحلیل دادهها از تحلیل عاملی تأییدی و مدل ساختاری استفاده شد. دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS و Smart PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تجزیه و تحلیل دادهها نشان میدهد که نوآوری باز بر عملکرد توسعه محصول جدید تاثیر معنادار دارد و ظرفیت جذب دانش، رابطه میان نوآوری باز و عملکرد توسعه محصول جدید را تعدیل می کند.