نقد و بررسی ویژگیهای واژگانی، زبانی، دستوری، و نگارشی منتهیالارب
نویسندگان
1 استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
چکیده
فرهنگهای دوزبانه از دیرباز مورد توجه اهل لغت و واژهشناسان بوده است، زیرا اینگونه فرهنگها از یکسو رواج زبان مادر و زبان برگردان را درپی داشته و ازسوی دیگر نیاز مترجمان را برآورده میساخته است. چهبسا در تألیف فرهنگهای دوزبانه واژههایی اصیل بهکار گرفته شده که امروزه مهجور شده است و با احیای آنها میتوان به تنقیح و تزکیة زبان یاری رسانید. شاید بتوان گفت بیشترین مزیت تألیف فرهنگهای دوزبانه حفظ و حراست از زبانی است که فرهنگی به آن زبان ترجمه میشود و شاید این مزیت را باید برای هر کتابی که از زبانی به زبان دیگر برگردان میشود، درنظر گرفت. اگر بنا باشد فارسیزبانان از هر فرهنگ یا کتابی به زبان اصلی آن بهره ببرند، بیگمان به ساختن واژههای معادل نخواهند پرداخت و لامحاله این بیاعتنایی ضعف زبان فارسی را درپی خواهد داشت. منتهیالارب از گونة فرهنگهای دوزبانهای است که با وسعتی چشمگیر بر پایة قاموس فیروزآبادی و با بهرهگرفتن از فرهنگهای دیگر، از عربی به فارسی برگردان شده است. مقالة حاضر کوششی است بهمنظور شناساندن این فرهنگ و بیان ارزشها و یادکرد کاستیهای آن، بدان امید که بیشتر مورد استفادة دانشپژوهان قرار گیرد.