کارکرد نماد در حکایتی از هفتپیکر
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بیرجند
doi
چکیده
یکی از انواع نقد ادبی نقد اسطورهای است که برگرفته از نظریات یونگ در زمینة ناخودآگاه جمعی است. کار منتقد اسطورهای بررسی کهنالگوهای اثر ادبی بهمثابة بازتابهای ناخودآگاه جمعی ذهن شاعر یا نویسنده در اثر ادبی است؛ کهنالگوهایی که در نهاد ناخودآگاه ذهن مردمان قوم یا جامعه یا فراتر از آن، کل بشر، ساری و جاری است. ذهن آدمی این عقاید و رفتارهای اسطورهای را اغلب به شیوهای نمادین درمیآورد. یکی از اشکال بروز این کهنالگوها به شکل نماد، علاوهبر خواب و رؤیا و ...، خلاقیتهای ادبی است. هفتپیکر نظامی از آثاری است که سرشار از نمادهای اسطورهای و کاربردهای کهنالگویی است. در این مقاله سعی شده با استفاده از امکاناتی که الگوی روانشناسی یونگ در زمینة ناخودآگاه جمعی بهدست داده است و نظر نورتروپ فِرای در زمینة میتوسها، حکایتی منظوم از این اثر بررسی شود تا کارکردهای نماد در این حکایت روشن شود.