مروری بر بهبود ویژگی‌های عملکردی پوشرنگ‌های نانوساختار بر پایه فرایند اکسایش الکترولیتی پلاسما بر آلیاژهای آلومینیم با استفاده از نانوذرات رنگدانه‌های اکسیدی

نویسندگان

1 پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

2

3

doi
10.30509/jscw.2025.167602.1248
چکیده

هدف از این مقاله مروری، بررسی کاربرد نانوذرات رنگدانه‌ اکسیدی در پوشش‌های اکسایش الکترولیتی پلاسما (PEO) برای بهبود مقاومت به خوردگی در آلیاژهای فلزی، به‌ویژه آلومینیم و آلیاژهای آن است. در این مقاله، تأثیر نانوذرات رنگدانه مختلف از جمله V₂O₅ ، TiO₂ ، ZnO ، Fe₂O₃ و MoS₂ که به عنوان افزودنی به الکترولیت‌های PEO معرفی شده‌اند، بررسی می‌شود. نتایج پژوهش‌های انجام‌شده نشان می‌دهد که افزودن این نانوذرات رنگدانه‌ به الکترولیت‌های PEO موجب کاهش تخلخل پوشش‌ها، افزایش سختی و بهبود مقاومت به خوردگی و مقاومت به سایش می‌شود. به‌طور خاص، نانوذرات رنگدانه‌ مانند V₂O₅ و TiO₂ با افزایش فازهای مقاوم مانند α-Al₂O₃ در پوشش‌ها، مقاومت به خوردگی و پایداری الکتروشیمیایی را به‌طور چشم‌گیری بهبود می‌دهند. علاوه بر این، ZnO و Fe₂O₃ با کاهش تخلخل و افزایش فشردگی پوشش، تأثیرات مثبتی در مقاومت به سایش و مقاومت به خوردگی در محیط‌های خورنده نشان می‌دهند. این مقاله همچنین به بررسی چالش‌ها و محدودیت‌ها در استفاده از نانوذرات رنگدانه‌ اکسیدی در فرایند PEO می‌پردازد.