تعیین میزان توفیق طلبی و وجدان کاری کارکنان و پیش بینی آن از طریق پایبندی به رفتارهای اخلاقی
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 کارشناس ارشد تحقیقات آموزشی از دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.22111/jmr.2019.4752چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین میزان توفیقطلبی و وجدانکاری کارکنان و پیشبینی آن از طریق پایبندی به رفتارهای اخلاقی کارکنان ادارهی آموزش و پرورش شهر زاهدان ناحیهی یک و دو میباشد. پژوهش حاضر از نظر هدف «کاربردی» و از نظر جمعآوری اطلاعات، همبستگی میباشد. جامعهی آماری شامل کلیهی کارکنان ادارهی آموزش و پرورش زاهدان ناحیهی یک و دو به تعداد 223 نفر میباشد. روش نمونهگیری، طبقهای بوده و حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان برآورد شده است. به این ترتیب با توجه به جامعهی 223 نفری پژوهش، حجم نمونه 138 نفر به نسبت نواحی تعیین شد. پژوهش حاضر دارای سه متغیر اصلی میباشد که رفتارهای اخلاقی با پرسشنامهای از لوزیر (1993)، توفیقطلبی با پرسشنامهی سپاهی (2012) و وجدانکاری با پرسشنامهی کاستا و مک کرای (1992) مورد سنجش قرار گرفتند. روایی پرسشنامهها به صورت صوری مورد تایید اساتید قرار گرفت و پایایی پرسشنامهها با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه شد که پرسشنامههای رفتارهای اخلاقی، توفیقطلبی، و وجدانکاری به ترتیب دارای پایایی مقبول 93/.، 87/.، و7/. میباشند. در این پژوهش از دو روش توصیفی و استنباطی (آزمونهای آماری t تک گروهی، t مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی) برای تجزیه و تحلیل دادههای به دست آمده از پرسشنامه استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان داد که کارمندان ادارهی آموزش و پرورش زاهدان در دو ناحیه به میزان بالایی به رفتارهای اخلاقی پایبند هستند؛ توفیقطلبی کمتر از متوسط و وجدانکاری بالایی دارند. بین پایبندی به رفتارهای اخلاقی با توفیقطلبی و پایبندی به رفتارهای اخلاقی با وجدانکاری رابطهی معناداری مشاهده نشد. اما بین توفیقطلبی با وجدانکاری رابطهی معنیدار و مثبتی دیده شد. پایبندی به رفتارهای اخلاقی به میزان 3 درصد توانست توفیقطلبی را پیشبینی کند؛ که این میزان پیشبینی کم میباشد.