مضمونسازی با برخی احجار کریمه در شعر شاعران سبک آذربایجانی
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 دکترای زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (نویسندة مسئول)
doi
چکیده
یکی از ویژگیها و اختصاصات مهم شعری سبک شاعران آذربایجانی و ارّان کاربرد اصطلاحات و مضامین علمی و کمکگرفتن از آنها برای مضمونسازی است؛ چنانکه بیشترین مضامین و اصطلاحات علومی، مانند نجوم، طبّ، گیاهشناسی، داروشناسی، در آثار شاعران این سبک دیده میشود. در این مقاله، اصطلاحات، تشبیهات، استعارات و مضامین ساختهشده با برخی احجار کریمه (شامل الماس، پیروزه، درّ، عقیق، لعل، و یاقوت) بررسی شده و مسائل علمی و ادبی مطرحشده دربارة این احجار کریمه در دیوانهای خاقانی شروانی، فلکی شروانی، ذوالفقار شروانی، مجیرالدین بیلقانی و آثار نظامی گنجوی تحلیل شده و با کتب علمی کانیشناسی قدیم، ازجمله تنسوخنامة ایلخانی و آثاری از این دست، تطبیق داده شده است.