تدوین مدل ساختاری کیفیت زندگی بیماران قلبی بر اساس کانون کنترل سلامت و ادراک بیماری با نقش میانجی ناگویی خلقی و انعطافپذیری شناختی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی ،گروه روان شناسی، واحد تهران مرکزی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران.
2 استادیار،گروه روان شناسی ، واحدتهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران.
3 استادیار،گروه روان شناسی ، واحدتهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران.
4 استادیار ،گروه روان شناسی ، واحدتهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران. (نویسنده مسئول)
doi
10.22038/mjms.2021.19337چکیده
هدف از این مطالعه تدوین مدل ساختاری کیفیت زندگی بیماران قلبی بر اساس کانون کنترل سلامت و ادراک بیماری با نقش میانجی ناگویی خلقی و انعطافپذیری شناختی بود.روش کارروش این مطالعه توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه بیماران قلبی مراجعه کننده به بیمارستان شهید رجائی، مرکز قلب تهران و بیمارستان خاتم الانبیاء شهر تهران بود. تعداد 281 نفر از بیماران بهصورت نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی مینه سوتا، پرسشنامه کوتاه ادراک بیماری، مقیاس چندوجهی کانون کنترل سلامت، پرسشنامه انعطافپذیری شناختی و مقیاس ناگویی خلقی تورنتو پاسخ دادند.نتایجتجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری نشان داد مدل ساختاری کیفیت زندگی بیماران قلبی با تکیه بر کانون کنترل سلامت و ادراک بیماری با نقش میانجی ناگویی خلقی و انعطافپذیری شناختی برازش دارد. همچنین بین کانون کنترل سلامت، ادراک بیماری و انعطافپذیری شناختی با کیفیت زندگی رابطه مثبت و معنادار (05/0>P)، بین ناگویی خلقی و کیفیت زندگی رابطه منفی و معنادار (05/0>P)، بین کانون کنترل سلامت و ادراک بیماری با کیفیت زندگی رابطه منفی و معنادار (05/0>P) و بین کانون کنترل سلامت و ادراک بیماری با انعطافپذیری شناختی رابطه مثبت و معنادار (05/0>P) وجود دارد. نتیجه گیریدرنتیجه توجه به ابعاد و مشخصه های روان شناختی در مبتلایان بـه بیماری های قلبی می تواند شناخت بهتری از این بیماری را برای مبتلایان به ارمغان آورد و کیفیت زندگی فرد را افزایش دهد.
