مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر سبک زندگی آدلری و امیددرمانی بر انسجام روانی و همدلی در بیماران مبتلا به اسکلروزیس چندگانه شهر تهران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی ، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.(نویسنده مسئول)
2 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی ،گروه روانشناسی ، واحد بندر عباس ، دانشگاه آزاد اسلامی ، بندر عباس ، ایران.
3 دانشیار، گروه روانشناسی ، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
4 دانشیار،گروه روان شناسی ، واحد بندر عباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران.
doi
10.22038/mjms.2021.19339چکیده
هدفمطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر سبک زندگی آدلری و امید درمانی بر انسجام روانی و همدلی در بیماران مبتلا به اسکلروزیس چندگانه شهر تهران انجام شد.روش کارروش مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون- پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان و مردان مبتلا به اسکلروزیس چندگانه بودند که در انجمن ام اس تهران تشکیل پرونده داده بودند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 45 بیمار انتخاب شدند و به طور تصادفی و به تساوی به سه گروه امیددرمانی، درمان مبتنی بر سبک زندگی آدلری و گروه کنترل اختصاص داده شدند. ابزار جمع آوری داده ها مقیاس انسجام روانی آنتونووسکی (1993) و پرسشنامه همدلی دیویس (1983) بودند. گروه های آزمایش طی هشت جلسه دوساعته مداخله امید درمانی و مداخله سبک زندگی آدلری قرار گرفتند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد.نتایجتجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد امید درمانی بر انسجام روانی و همدلی بیماران مبتلا به اسکلروزیس چندگانه موثر است (01/0 >P). درمان مبتنی بر سبک زندگی آدلری بر انسجام روانی و همدلی بیماران مبتلا به اسکلروزیس چندگانه موثر است (01/0 >P). این نتایج در دوره پیگیری حفظ شدند.نتیجه گیریبه مشاوران و روان درمانگران پیشنهاد میشود که این درمانها را در درازمدت برای افزایش انسجام روانی و همدلی بیماران مبتلا به اسکلروزیس چندگانه به کارگیرند.