واکاوی پژوهشهای کاربرد واقعیت مجازی در آموزش و یادگیری مبتنی بر مفاهیم پساپدیدارشناسی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، ایران
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، ایران.
doi
10.22034/jpiut.2024.59465.3643چکیده
هدف پژوهش حاضر واکاوی پژوهشهای کاربرد واقعیت مجازی در آموزش و یادگیری مبتنی بر مفاهیم پساپدیدارشناسی میباشد. برای دستیابی به این هدف از روش توصیفی- تحلیلی استفاده شدهاست. با ابتناء بر مهمترین مفاهیم پساپدیدارشناسی، مقالات کابرد واقعیت مجازی در آموزش و یادگیری بین سالهای 2017 تا 2022 مورد واکاوی قرار گرفت. یافتههای پژوهش در زمینه میانجیگری واقعیت مجازی در رابطه با یادگیرنده و محیط یادگیری نشان داد که از بین روابط توصیف شده در پساپدیدارشناسی، بیشترین آن به رابطه زمینهای و غوطهوریاختصاص دارد و رابطه هرمنوتیک، بدنمندی و غیریت در رتبههای بعدی قرار دارند. در زمینه کابردهای چندگانه فناوری واقعیت مجازی به ترتیب تدریس، تعامل، ارزشیابی و ایجاد انگیزه در پژوهشهای انجام شده مورد توجه بوده است. در زمینه ساختارهای افزایشی فناوری (آنچه فناوری به ما میدهد) میتوان به تعامل و غوطهوری، ایجاد انگیزه، یادگیری عمیق و مشارکت، در پژوهشها غالب بودند و در زمینه ساختارهای کاهشی فناوری (آنچه فناوری از ما میگیرد) در پژوهشها مواردی همچون هزینه بالا، واقعیت ناکافی، ارتباطات انسانی، بار شناختی بالا و ضرر و زیان برای سلامتی انسان مورد توجه قرار گرفته است. در نهایت پیشنهاد شد؛ تا نحوه دگرگونی تجربه و ادراک فراگیران در زمان کابرد واقعیت مجازی در آموزش و یادگیری مورد بررسی دقیق تر قرار گیرد تا ابعاد و زوایای پنهان فناوری برای سیاستگذاران و طراحان فناوری آموزشی هویدا شود. از طرف دیگر میتوان گفت که نتایج این عمل میتواند به بهبود کیفیت یادگیری مبتنی بر فناوری کمک نماید.
