فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور جمع‌آوری شواهد لازم مبنی بر مهاجم بودن گونة غیر بومی اردک‌ماهی (Esox lucius) در دریاچة زریبار مریوان، توان این گونه از نظر رشد، تغذیه و تولیدمثل طی یک​سال از دی ماه 1398 تا آذر ماه 1399 مورد ارزیابی قرار گرفت. از چهار گروه سنی 2 تا 5 سال صید شده، بیشترین فراوانی در گروه سنی 3 مشاهده شد. نتایج روابط طول-وزن نشان​‌ د​اد که این جمعیت دارای رشد ایزومتریک می​باشد. مقادیر میانگین شاخص گنادوسوماتیک در هر دو جنس در بهمن​ماه به​طور معنی​داری بیش از سایر ماه​های نمونه​برداری بود (0/05>P). نتایج ماهانة توزیع فراوانی درصد مراحل رسیدگی جنسی نشان ​داد که بیشتر ماهیان نر و ماده از آذر ماه تا بهمن ماه در مرحلة پنجم (درحال تخمریزی) از مراحل رسیدگی جنسی می​باشند. میانگین (±خطای استاندارد) هم​آوری مطلق (1163±) 13139 تخمک و هم​آوری نسبی (1/67±) 20/37تخمک به‌ازای گرم وزن بدن تعیین شد. بیشترین درصد غذای مصرفی به‌ترتیب شامل ماهی کاراس، یک گونه قورباغه، عروس‌ماهی، کولی و آمورچه بود. بیشترین مقدار شاخص گاستروسوماتیک (7/89) و کمترین مقدار شاخص تهی بودن معده (39/52) در فصل بهار مشاهده شد. نتایج نشان ​داد که جمعیت اردک‌ماهی در دریاچة زریبار امکان تغذیه، رشد و انجام تولید‌مثل، مشابه با جمعیت​های طبیعی این گونه در سایر مناطق جغرافیایی را دارد. با توجه به تداوم حضور این گونه در دریاچة زریبار و همچنین شواهد حضور آن در بخش​های پایین‌دست دریاچه، چنین به‌نظر می​رسد که در چارچوب تعریف تهاجم زیستی، این گونه نه تنها در مرحلة استقرار یافتگی به‌عنوان گونة مهاجم قرار دارد بلکه توانسته است وارد رودخانة سیروان و حوضة دجله شده و به مرحلة گسترش از مراحل تبدیل به گونة مهاجم قرارگیرد.