مقایسه سنجش ایمنوگلوبولین تام با استفاده از دو روش کدورت سنجی و رسوبی در ماهی کپور معمولی در مواجهه با نانوذرات نقره سنتز شده از جلبک سارگاسوم
نویسندگان
1 استادیار گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
2 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز
4 استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22055/ivj.2017.53077.1725چکیده
ایمنوگلوبولینها پروتئینهای سرم هستند که توسط پلاسماسل ها تولید میشوند و جزء مهم پاسخ ایمنی همورال میباشند که به طور رایج به وسیله روشهای سرم شناسی مخصوص اندازهگیری می-شوند. در این مطالعه ابتدا تولید نانوذرات نقره با روش زیستی خارج سلولی از جلبک سارگاسوم انجام شد، سپس تاثیر این نانوذرات بر میزان ایمنوگلوبولین کل با استفاده از دو روش کدورت سنجی و رسوبی در ماهی کپور ماهی در مواجهه با سه غلظت شامل 11/0، 13/1 وmg/L AgNP 67/5 بهمدت 14 روز مورد بررسی قرار گرفت. طبق نتایج طیف سنجی UV-Vis و TEM تولید زیستی نانوذرات نقره با استفاده از جلبک مورد آزمایش تایید شد. طبق تصاویر بهدست آمده از TEM، میانگین اندازه نانوذرات نقره تولید شده 54/32 نانومتر و کروی شکل بودند. حداکثر پیک جذبی نانوذرات در محدوده 406 نانومتر شناسایی شد. نتایج حاصل از سنجش ایمنوگلوبولین سرم با استفاده از دو روش کدورت-سنجی و رسوبی، نشاندهنده عدم اختلاف معنیدار در تیمارهای مختلف با تیمار شاهد میباشد (05/0p>). همچنین بین مقادیر ایمنوگلوبولین سرم در هر تیمار نیز در روزهای مختلف نمونه برداری اختلاف معنیداری از نظر آماری مشاهده نشد (05/0p>). نتایج مطالعه ما نشان داد که نانوذرات نقره سنتزشده از جلبک سارگاسوم، بر میزان ایمنوگلوبولین کل سرم با هر دو روش اندازه گیری هیچ گونه اثرات مهار یا تحریککنندگی نداشت.