ارزیابی و مدیریت ریسک محیط زیستی در دکلهای حفاری دریایی در حوزة خلیج فارس با روش EFMEA
نویسندگان
1 گروه علوم و فناوری زیستی، دانشکدة علوم و فناوری نانو و زیستی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
2 گروه علوم و فناوری زیستی، دانشکدة علوم و فناوری نانو و زیستی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
3 گروه مهندسی شیمی، دانشکدة نفت، گاز و پتروشیمی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
doi
10.22059/jne.2023.366336.2606چکیده
با توجه به خطرات متعدد محیط زیستی صنایع نفت و گاز، ارزیابی ریسک محیط زیستی این فعالیت ها از مهمترین جنبه های شناسایی و ارائۀ راهکارهای مدیریتی کاهش این ریسک ها محسوب می گردد. تحقیق حاضر با هدف شناسایی جنبه های ریسک محیط زیستی و ارائة راهکارهای عملی و پیشگیرانه در جهت تقلیل یا حذف اثرات محیط زیستی در دکل های حفاری دریایی واقع در منطقة پارس جنوبی با استفاده از روش تجزیه و تحلیل حالات شکست و اثرات آن بر محیط زیست (EFMEA) آن انجام شد. بدین منظور برای ارزیابی جنبه های ریسک محیط زیستی، عدد اولویت ریسک براساس مشاهدات عینی، مصاحبه با مدیریت، سرپرستان و کارکنان در دکل های حفاری تعیین گردید و درجة مخاطره پذیری نیز با استفاده از روش توزیع فراوانی محاسبه شد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که جنبه های ریسک محیط زیستی در سطح ریسک پایین، متوسط، بالا و خیلی بالا بهترتیب برابر با 3، 3، 13و 80 درصد بودند که پس از اعمال اقدامات کنترلی درصد ریسک بهترتیب برابر با 9، 19، 28 و 44 ارزیابی شدند. افزایش درصد ریسک های محیط زیستی سطح متوسط تا بالا به علت کاهش معنی دار ریسک های خیلی بالا و قرارگرفتن آنها در این طبقات بودند. بر مبنای نتایج بهدست آمده فوران چاه و نشت و پخش مواد شیمیایی به ترتیب بالاترین عدد ریسک را در مطالعۀ حاضر بهخود اختصاص داد که با اعمال اقدامات کنترلی میزان ریسک محیط زیستی حاصل از آنها به طور چشمگیری کاهش یافت. بر این مبنا می توان بیان کرد که روش EFMEA از پتانسیل بالایی جهت کاهش مخاطرات محیط زیستی برخوردار بود.