روش طراحی اولیه و انطباق میکروتوربین های هوایی و تولید توان با مبادلهگر گرمایی
نویسندگان
1 مدیر تحقیق و توسعه شرکت فنی و مهندسی توربین صنعت سپهر
2 دانشجوی دکتری مهندسی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر
3 دانشیار، دانشگاه صنعتی مالک اشتر
4 عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی مالک اشتر
doi
چکیده
مسئله انطباق (مچینگ) مبادلهگر گرمایی و موتور، تعدد متغیرهای سیکلی و اثرات متقابل آنها بر عملکرد موتور از اساسیترین چالشها در فاز نخست طراحی یک میکروتوربین دارای مبادلهگر گرمایی است. در این پژوهش با استناد بر نتایج حاصل از تلفیق معادلات ترمودینامیک سیکل برایتون و ملاحظات تجربی در قالب یک کدکامپیوتری، روشی برای تعیین میزان اهمیت و بازه مطلوب متغیرهای سیکلی معرفی خواهد شد. نتایج نشان میدهد در کلاس هوایی بیشترین اثربخشی مبادلهگر گرمایی در نسبت تراکم 3/5 تا 5 است و در کلاس زمینی در حدود 2/75 تا 4 است. در کلاس هوایی بازه مطلوب طراحی برای دمای ورودی توربین از 1100 تا 1250 کلوین می باشد و در کلاس زمینی در محدوده 950 تا 1250 کلوین است. در کلاس هوایی، افت راندمان حرارتی تحت تاثیر افت فشار دوبرابر بیشتر از کلاس زمینی است و لذا استفاده از مبادلهگرهای جریان آرام الزامی خواهد بود. در کلاس زمینی توان خروجی شفت در نسبت فشارهای کمتر از 3/5 بسرعت با کاهش PSFC تنزل خواهد کرد که سبب کاهش قابل توجه کارایی میکروتوربین تولید توان در دورهای پایین خواهد شد.