طراحی مدل انطباقپذیری مسیر شغلی(مورد مطالعه: شرکت پتروشیمی شازند)
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، ایران
2 استاد گروه مدیریت دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت دانشکده مدیریت دانشگاه شهید بهشتی، ایران
4 استاد گروه مدیریت دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، ایران
5 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22111/jmr.2017.3508چکیده
انطباقپذیری مسیر شغلی ریشه در تغییرات دنیای کاری دارد. دنیای جدید کار در حال حاضر شرایط متغیری را پیش روی کارکنان قرار داده است، به گونهای که افراد ناگزیر از ایجاد تغییر در خویش یا محیط هستند تا بتوانند به نتایج مطلوب دست پیدا کنند. پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل انطباقپذیری مسیر شغلی کارکنان شرکت پتروشیمی شازند و شناسایی عوامل فردی موثر بر آن انجام پذیرفته است. پژوهش از لحاظ هدف، توسعهای کاربردی و از لحاظ نحوه گردآوری دادهها، توصیفی- همبستگی و ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه است. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه کارکنان و مدیران صفی شرکت پتروشیمی شازند در سال 95 میباشد که تعداد آنها 2320 نفر است. برای نمونهگیری از روش نمونهگیری تصادفی متناسب با حجم استفاده شد. تعداد نمونههای پژوهش با استفاده از فرمول کوکران 329 نفر انتخاب گردید. به منظور پاسخ به فرضیات پژوهش از تکنیکهای تحلیل عاملی تاییدی (CFA) و مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از روش حداقل مربعات جزیی (PLS) استفاده شده است. نتایج حاصل از معادلات ساختاری نشان میدهد تمامی عوامل فردی بر انطباقپذیری مسیر شغلی کارکنان تأثیر مثبت و معنادار داشتهاند. مقدار ضریب تعیین (R2) نشان میدهد هر پنج متغیر شخصیت، خودکارآمدی شغلی، هوش هیجانی، معنویت، سرسختی شغلی روی هم رفته 9/69% از تغییرات متغیر انطباقپذیری مسیر شغلی را توضیح دادهاند. با توجه به مقدار بتا بیشترین سهم را شخصیت و کمترین تأثیر را سرسختی شغلی داشته است.