مروری بر درونپوشانی زداینده های اتیلن به منظور افزایش انبارمانی محصولات فرازگرا

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

3 استادیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

doi
چکیده

رسیدن و فساد پس از برداشت محصولات فرازگرا نظیر سیب، موز، کیوی و گوجه­فرنگی، تحت تأثیر اتیلن، سرعت بیشتری پیدا می­نماید و به‌منظور افزایش زمان ماندگاری این فرآورده­ها، زدودن این گاز از فضای نگهداری آن‌ها، امری ضروری می­باشد.­ برای دستیابی به این هدف، از زداینده­های اتیلن، بسته به نوع، عملکرد و یا هدف خاص، در حالت آزاد و یا درون­پوشانی شده بهره‌برداری می­شود. زداینده­های اتیلن بر مبنای مکانیسم­های مختلف نظیر اکسیداسیون، بازدارندگی و جذب عمل می­نمایند که به‌عنوان مثال، در هر مکانیسم می­توان پرمنگنات پتاسیم، 1- متیل سیکلوپروپن و زئولیت را نام برد. به‌طورکلی هر نوع درون­پوشانی، عملکرد و مزایای خاص خود را به همراه دارد؛ از میان این روش­ها می­توان به تثبیت ذرات دی‌اکسید تیتانیوم بر روی بسترهای غیرآلی و بی‌اثر نظیر شیشه بوروسیلیکات و کوارتز، آغشته­سازی پرمنگنات پتاسیم درون ماتریسی خنثی، نظیر آلومینا، سیلیکاژل و زئولیت، پوشش‌های فوتوکاتالیستی دی‌اکسید تیتانیوم تثبیت‌شده در شبکه‌های فوم پلی­اتیلنِ منبسط‌شده و استفاده از ژلاتین و هیدروکسی پروپیل متیل سلولز به‌عنوان ماتریس­های آب‌گریز و آب‌دوست برای ادغام دی‌اکسید تیتانیوم اشاره نمود. در این مطالعه به بررسی روش­های مختلف زدودن اتیلن و نحوه درون­پوشانی آن‌ها پرداخته شده است.