زمان هایدگری در نمایشنامۀ «در انتظار گودو»

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فلسفه هنر، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.

2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، ,واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران

3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران.

4 استادیار، گروه فلسفه، دانشگاه تبریز، ایران

doi
10.22034/jpiut.2022.53989.3397
چکیده

مسئلۀ زمان همواره در طول تاریخ یکی از بزرگ‌ترین سؤالات فیلسوفان و دانشمندان حوزۀ فیزیک بوده است. بدون شک هر تفکر فلسفی به اشکال مختلف در آثار ادبی و هنری نمود پیدا می‌کند و در این میان نویسندگان و هنرمندانی هستند که فلسفه را بن‌مایۀ آثار خود قرار می‌دهند. ساموئل بکت یکی از نویسندگان مؤثر در شکل‌گیری جریان فکری تئاتر ابزورد است که ریشه در فلسفه دارد. این مقاله سعی در بررسی و بیان مسئلۀ زمان در نمایشنامه در انتظار گودو با استفاده از نظریات مارتین هایدگر دارد. بر همین اساس در ابتدای سخن، تعریف و توصیف «زمان» از گذشته تا کنون بررسی شده و سپس دیدگاه هایدگر در باب زمان و تفاوت نگرش وی با فیلسوفان دیگر مورد مداقه قرار گرفته است. در ادامه با بررسی اجمالی مفهوم انتظار به رابطۀ آن با مسئلۀ زمان در نمایشنامۀ در انتظار گودو پرداخت شده و همخوانی‌های آن با نظر هایدگر بیان شده است. در نتیجه‌گیری مقاله، مسئلۀ اصلی مقاله که مسئلۀ مهم زمان در نمایش در انتظار گودو که به انتظاری ممتد انجامیده است به کمک زمان هایدگری تأویل و تفسیر شده است.