بررسی تأثیر رهبری هوشمند بر عملکرد آموزشی اعضای هیات علمی دانشگاههای دولتی شهر زاهدان با نقش میانجی تفکر انتقادی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه اصفهان
2 عضو هیات علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه اصفهان
3 عضو هیات علمی دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22111/jmr.2017.3253چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر رهبری هوشمند بر عملکرد آموزشیاعضای هیات علمی دانشگاههای دولتی شهر زاهدان با نقش میانجی تفکر انتقادی است. روش پژوهش از نوع توصیفی – پیمایشی، مبتنی بر معادلات ساختاری است و جامعه آماری شامل کلیه اعضای هیات علمی دانشگاههای دولتی شهر زاهدان میباشد، حجم نمونه از بین 666 نفر طبق فرمول کوکران و با استفاده از واریانس جامعه برابر با 120 نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقهای برآورد شده است. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامههای رهبری هوشمند (محقق ساخته )، تفکر انتقادی و عملکرد آموزشی (استاندارد) استفاده شده که روایی محتوایی به تایید متخصصان و روایی سازه از طریق تحلیل عاملی تایید گردید و پایایی نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برابر با 97/0، 93/0و 99/0 محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزارهای آماری spss23 و PLS استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان داد، رهبری هوشمند با ضریب مسیر ( 33/0) بر عملکرد آموزشی؛ و رهبری هوشمند با ضریب مسیر (58/0) بر تفکر انتقادی؛ و تفکر انتقادی با ضریب مسیر (28/0) بر عملکرد آموزشی تاثیر گذار بوده است.بنابراین،رهبریهوشمندباتأکیدبرمدیریتهدف،عواطفواحساسا؛معناوهدفمندی و توسعه روحیه کار تیمی و گروهی و پرورش و تقویت حس جستجوگریمیتواند بر عملکرد اعضای هیات علمی تاثیرگذار باشد وبرتوسعةروزافزون و همه جانبهدانشگاهها بیفزاید.