ارزیابی پیامدهای توسعة مبتنی بر حمل و نقل همگانی (TOD) در اطراف ایستگاه متروی میدان ولیعصر تهران، با تأکید بر پیامدهای محیط‌ زیستی

نویسندگان

1 گروه برنامه‌ریزی و طراحی محیط، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران.

doi
10.22059/jne.2023.362899.2582
چکیده

هدف پژوهش حاضر، ارزیابی پیامدهای توسعة مبتنی بر حمل و نقل همگانی در اطراف ایستگاه متروی میدان ولیعصر تهران، با تأکید بر پیامدهای محیط‌زیستی است. روش تحقیق مبتنی بر روش توصیفی-تحلیلی بوده است. در گردآوری داده‌ها از هر دو شیوة اسنادی و پیمایشی استفاده شده است. در تحلیل اطلاعات از روش‌های کمی و کیفی بهره‌گیری به‌عمل آمده، به‌طوری که براساس روش کمی، از آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی؛ اعم از میانگین‌گیری، تحلیل واریانس (ANOVA)، آمارة لوین و آزمون همبستگی گاما استفاده شده است. در روش‌های کیفی نیز از تحلیل روند بهره‌گیری به‌عمل آمده است. جامعة آماری شامل شهروندان محلی بوده است. روایی داده‌ها براساس روایی سازه؛ و پایایی پرسشنامه نیز براساس آلفای کرونباخ انجام شد. یافته‌ها نشان داد که بیشترین ابعاد متأثر از اجرای طرح مربوط به بعد اقتصادی (با میانگین 65/4%) و کمترین آن مربوط به بعد نهادی-حقوقی (با میانگین 53/8%) است. برآوردها نشان می‌دهد که پیامدهای  مثبت اجرای طرح در آینده، براساس مقیاس طیف لیکرت، در حد زیاد خواهد بود. نتایج تحلیل واریانس (ANOVA)، نشان می‌دهد که سطح معنی‌داری آزمون لوین بیشتر از 0/05 است. در نتیجه فرض برابری واریانس‌ها در ابعاد مختلف تأیید می‌شود. همچنین براساس نتایج آزمون گاما، سطح معنی‌داری بالای 0/05 بوده است، در نتیجه، هیچ اختلاف معنی‌داری از نظر اعتقاد شهروندان به مؤثر بودن اجرای طرح در محدودة مورد مطالعه وجود ندارد.