تأثیر عملکرد برند بر رقابت پذیری برند با تبیین نقش فرصت طلبی فناورانه
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری دانشگاه سمنان
2 دانشیار دانشکده حسابداری و مدیریت دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشجوی دکتری مدیریت دانشگاه سمنان
4 دانشیار دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تربیت مدرس
5 دانشیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری دانشگاه سمنان
doi
10.22111/jmr.2017.3300چکیده
موضوع رقابتپذیری برند از آن دسته مباحثی است که طی سالهای اخیر به شدت مورد توجه پژوهشگران و محققان اقتصادی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف مطالعه و بررسی تأثیر عملکرد برند بر رقابتپذیری برند از طریق نقش میانجی فرصتطلبی فناورانه در میان مدیران و کارشناسان بازاریابی 36 شرکت صادرکننده برتر محصولات صنایع غذایی انجام پذیرفته است. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد سنتوز ویجانده و همکاران (2013)، وولا و همکاران(2012) و ایکسیانگمینگ و هایمی (2011) بوده که برای روایی آن از روایی صوری و همچنین برای پایایی آن از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است که مقدار کلی آن برابر با 856/0 میباشد. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری دادهها، از نوع توصیفی- پیمایشی میباشد. از رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری برای بررسی فرضیهها و تأیید مدل مفهومی تحقیق استفاده شده است. نتایج مدل آماری نشان میدهد، مدل پیشنهادی برازنده دادهها میباشد و عملکرد برند تأثیر مثبت معناداری بر رقابتپذیری برند دارد، این در حالی است که فرصتطلبی فناورانه در رابطه فوق نقش میانجی دارد.