تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی و فراوانی ژن های مولد کارباپنماز در ایزوله های اسینتوباکتر بومانی جدا شده از بیماران بستری در بیمارستان آموزشی شهر تهران
نویسندگان
1 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، گیلان، ایران
2 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، گیلان، ایران
3 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، گیلان، ایران
4 گروه باکتری شناسی، انستیتوپاستور ایران، تهران، ایران
5 گروه باکتری شناسی، انستیتوپاستور ایران، تهران، ایران
doi
10.22038/mjms.2021.19593چکیده
مقدمه: ظهور وگسترش سریع اسینتوباکتر بومانی های مقاوم به کارباپنم در سراسر دنیا گزارش شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی و فراوانی ژن های مولد کارباپنماز در ایزوله های اسینتوباکتر بومانی جدا شده از بیماران بستری در بیمارستان آموزشی شهر تهران انجام شد. روش کار: در مطالعه حاضر 99 ایزوله بالینی اسینتوباکتر بومانی جمع آوری شده از یک بیمارستان آموزشی درمانی تهران، با تست های بیوشیمیایی و PCR تایید شدند. الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی با استفاده از روش دیسک دیفیوژن و E-test تعیین گردید. فراوانی ژن های مولد کارباپنماز با استفاده از PCR تعیین گردید. نتایج: بیشترین و کمترین مقاومت به ترتیب نسبت به آنتی بیوتیک سیپروفلوکسازین (100 %) و مینوسایکلین(2/21%) مشاهده شد. همچنین 97 سویه (97/97 %) الگوی مقاومت MDR را نشان دادند. در تعیین حداقل غلظت بازدارنده رشد (MIC) ایزولههای اسینتوباکتر بومانی به روش E-test برای آنتیبیوتیک ایمیپنم 9/93 % ایزوله ها مقاوم بودند و میزان MIC ایمیپنم در آنها بیشتر از 8 میکروگرم در میلیلیتر بود. در بررسی فراوانی ژن های مولد کارباپنماز با استفاده از روش PCR ؛ ژن blaVIM دارای بیشترین فراوانی ( 9/94 % ) و blaOXA-58 ,blaOXA-143 ,blaKPCو bla IMP در هیچ کدام از ایزوله ها یافت نشد.نتیجه گیری: نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان میدهد که اکثرجدایهها به آنتیبیوتیک های مهم بالینی در کلاس بتالاکتام که در درمان عفونت های این باکتری کاربرد دارند، مقاوم بودهاند. این نتایج مطالعات بیشتر بر روی تجویز منطقی دارو در درمان اسینتوباکتر بومانی را پیشنهاد می دهد.