تبیین تقوا بعنوان معیار سنجش در خطمشیگذاری فرهنگی در پرتوی آیات قرآن
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، ایران
2 استاد، دانشکده مدیریت و حسابداری،پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران
3 دانشیار، دانشکده مدیریت و حسابداری،پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران
4 دانشیار، دانشکده علوم قرآن و حدیث، پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران
5 دانشجوی دکتری، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22111/jmr.2016.2848چکیده
با توجه به اهمیت نقش تقوا در سنجش و ارزیابی فرآیند خطمشیگذاری و مدیریت فرهنگ سازمانی، پژوهش حاضر با هدف شناسایی تقوا بعنوان ابزار سنجش در خطمشیگذاری فرهنگی در پرتوی آیات قرآن کریم و طبقهبندی انواع آن انجام شد. جامعه آماری این تحقیق را خبرگان حوزه در مقطع خارج فقه و اصول و فقهای برگزیده دینی تشکیل میدهند که از بین آنها بر اساس روش ترکیبی (کیفی-کمی) 3 نفر برای گردآوری اطلاعات در مرحله اول (مصاحبه عمیق) و 14 نفر در مرحله دوم (تشکیل گروههای کانونی و توزیع پرسشنامه) برگزیده شدند. نتایج تجزیه و تحلیل دادهها منجر به تبین مفهوم تقوا و شناسایی مؤلفهها و طبقات آن گردید. علاوه بر این، مشتقات تقوا از آیات مختلف قرآن کریم استخراج و صحت و دقت آن توسط خبرگان امر مورد تأیید قرار گرفت. در انتها نیز با توجه به جمیع مطالعات انجام شده و با الهام از ارتباطات چهارگانه انسان با خویشتن، انسان با خدا، انسان با جهان هستی و انسان با همنوع خود، نحوه اثرگذاری طبقات مختلف تقوا بر یکدیگر شناساییگردید. در انتها پیشنهاد شد از نتایج مستخرجه در این پژوهش به عنوان ابزاری جهت ارزیابی خطمشیهای فرهنگی استفاده شود.
