فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: در سال‌های اخیر فرضیه کاردیومایوپاتی آریتموژنیک بطن راست ناشی از فعالیت ورزشی، نگرانی‌هایی را در مورد شرکت در فعالیت های ورزشی استقامتی با شدت و حجم بالا ایجاد کرده است. ازینرو، پژوهش حاضر با هدف بررسی رمودلینگ بطن راست، متعاقب یک دوره طولانی مدت تمرین استقامتی با شدت و حجم بالا انجام شد.روش کار: در این مطالعه تجربی تعداد 20 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار 4 هفته‌ای به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و تمرین قرار گرفتند. موش های صحرایی گروه تمرین، پس از یک دوره چهار هفته ای آماده سازی دویدن بر روی تردمیل به مدت 12 هفته با تواتر پنج جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 60 دقیقه با سرعت 35 متر در دقیقه (حدود 90 درصد حداکثر ضربان قلب) تمرین کردند. نمونه‌های گروه کنترل در هیچ‌گونه فعالیت بدنی شرکت نکردند. شاخص‌های عملکردی و ساختاری بطن راست با استفاده از روش اکوکاردیوگرافی و ارزیابی کلاژن در بافت بطن راست با استفاده از روش پیکروسیروس قرمز به ترتیب ۲۴ و ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین اندازه‌گیری شد. به منظور تحلیل داده‌ها، از روش آماری T مستقل استفاده شد.یافته‌ها: بررسی بافت‌شناسی در پایان مطالعه، رسوب گسترده کلاژن بینابینی در بافت بطن راست موش‌های صحرایی گروه تمرین را نشان داد. همچنین بررسی‌های اکوکاردیوگرافی نشان داد که شاخص‌های کسر تزریقی (EF) و کسر کوتاه شدگی (FS) و همچنین شاخص عملکرد سیستولی و دیاستولی از جمله TAPSE و موج E' در بطن بطن راست در گروه تمرین به طور معناداری کمتر از گروه کنترل بود (P≤0.001).نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد، یک دوره طولانی مدت فعالیت ورزشی استقامتی با شدت و حجم بالا می تواند باعث ایجاد مشخصه های ARVC در نمونه های سالم حیوانی شود.