تحلیل تأثیر تناسب فرد-سازمان و تناسب فرد-شغل بر توانمندسازی روانشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت سیستمها – دانشگاه تهران
2 استادیار دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان
3 استادیار دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان
doi
10.22111/jmr.2016.2854چکیده
امروزه توانمندسازی به صورت فزایندهای به عنوان یک استراتژی بنیادی مدیریت که به توسعه و موفقیت سازمان کمک میکند، در محیط چالشبرانگیز و رقابتی کسبوکار به کار گرفته میشود. هدف از این پژوهش بررسی نقش دو متغیر تناسب فرد-سازمان و تناسب فرد-شغل بر توانمندسازی روانشناختی میباشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان مجتمع سپاهان باتری (۲۵۰ نفر) تشکیل دادهاند. نمونهای ۱۸۰ نفره به روش طبقهبندی تصادفی انتخاب شدند. به منظور گردآوری دادهها، از پرسشنامه تناسب فرد-شغل و فرد-سازمان غیررسمی (ابعاد سازگاری ارزش و سازگاری اهداف) وگل و فلدمن، پرسشنامه تناسب فرد-سازمان (ابعاد سازگاری شخصیت و سازگاری محیط کار) اسکروگینس و پرسشنامه توانمندسازی روانشناختی حاتمی و دستار استفاده شده است. به منظور بررسی روایی پرسشنامه از روش روایی محتوا و روایی سازه و جهت بررسی پایایی آن از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. نتایج گویای روایی و پایایی مناسب پرسشنامهها میباشد. تحلیل عاملی تأییدی و مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار AMOS انجام شد. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که بین میزان تناسب فرد-سازمان و توانمندسازی روانشناختی رابطه معنادار و مثبتی وجود دارد. تأثیر تناسب فرد-شغل بر توانمندسازی مورد تأیید قرار نگرفته است.