بررسی تأثیر حفاظتی EGCG بر صدمات کروموزومی ناشی از تیمار با نیکل بر ردة سلولی HFF انسانی با استفاده از آزمون میکرونوکلئوس در سلول‌های دو هسته‌ای

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، دانشکدة علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

2 گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران.

doi
10.22059/jne.2023.350599.2487
چکیده

نیکل از جمله فلزات سنگینی است که به‌دلیل کاربرد وسیع در صنایع به‌طور گسترده در طبیعت پیرامون ما یافت می‌شود. صدمات کروموزومی ناشی از نیکل به توانایی آن در ایجاد گونه‌های فعال اکسیژن نسبت داده می‌شود. امروزه استفاده از ترکیبات گیاهی جهت جلوگیری از صدمات کروموزومی ناشی از این عوامل به‌طور گسترده‌ای رایج شده است. چای سبز با داشتن انواعی از ترکیبات پلی‌فنول خصوصاً اپیگالوکاتچینگالات (EGCG) که می‌تواند به‌عنوان یک نوشیدنی رایج استفادة روزمره داشته باشد، گزینة مناسبی برای محافظت در برابر فلزات سنگین از جمله نیکل است. در این تحقیق تأثیر سه غلظت 10، 20 و 30 میلی‌مولار EGCG بر صدمات کروموزومی ناشی از تیمار ردة سلولی  HFFبا غلظت‌های 0/2، 0/5 و 0/7 میلی‌مولار از نیکل با کمک آزمون میکرونوکلئوس در سلول‌های دو هسته‌ای مورد بررسی قرار گرفت. در غلظت‌های مختلف، نیکل توانست فراوانی سلول‌های دو هسته‌ای دارای میکرونوکلئوس که بیانگر صدمات کروموزومی هستند، را به‌شکل معنی‌داری نسبت به تیمار کنترل افزایش دهد. در حالی‌که، در تمام غلظت‌های ذکر شده، EGCG توانست به شکل وابسته به غلظت، باعث کاهش فراوانی این سلول‌ها گردد. نتایج نشان داد که EGCG قادر به کاهش اثرات کلاستوژنتیک نیکل در شرایط برون تنی است. در غلظت‌های بالاتر این توانایی افزایش می‌یابد. با توجه به توانایی آنتی‌اکسیدانی EGCG می‌توان نتیجه گرفت که نیکل بیشتر صدمات کروموزومی خود را با افزایش میزان گونه‌های فعال اکسیژن القاء می‌کند.