بررسی رویکردهای مدیریتی بهره‌برداری منابع آب منطقه سیستان با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشکده مدیریت و اقتصاد ، دانشگاه سیستان و بلوچستان

2 دانشیار دانشکده مدیریت و اقتصاد ، دانشگاه سیستان و بلوچستان

3 استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان

doi
10.22111/jmr.2016.2514
چکیده

       طبیعت پیچیده مسائل منابع آب، نیازمند روش­هایی است که رویکردهای مختلف مدیریتی را در یک قالب بهم پیوسته گردآوری نماید. در این میان برای مدیریت همه جانبه در چنین مسائلی، روش‏های تصمیم­گیری چند شاخصه، جایگاه ویژه­ایی پیدا کرده است. منطقه سیستان به دلیل نیازهای روز افزون آب در بخش­های مختلف، خشکسالی­های پی­در­پی و ورشکستگی آبی، در وضعیت بحرانی قرار گرفته است که مدیریتی یکپارچه را در این باره می­طلبد. لذا در مطالعه حاضر از تکنیک تحلیل سلسله مراتبی فازی جهت تعیین اولویت منابع آب منطقه سیستان با رویکردهای مدیریتیِ اقتصادی، اجتماعی، فنی و زیست­محیطی در سال آبی 94-1393 استفاده گردیده است. طبق نتایج بر اساس سه رویکرد اقتصادی، اجتماعی و فنی، بخش کشاورزی با بیشترین وزن، در اولویت اول قرار گرفت. وزن بخش کشاورزی در رویکردهای مذکور به ترتیب 851/0، 710/0 و 789/0 بدست آمد. در رویکرد زیست­محیطی، بخش محیط­زیست (تالاب هامون) به عنوان گزینه برتر با وزن 603/0 و بخش کشاورزی و شرب به ترتیب با وزن 364/0 و 033/0 در اولویت دوم و سوم قرار گرفتند. از اینرو پیشنهاد می­گردد، با توجه به وضعیت معیشتی مردم سیستان و در اولویت قرار گرفتن بخش کشاورزی در 3 رویکرد مدیریتی (خصوصاً اقتصادی) مسئولان و دولتمردان بخش آب توجه ویژه‏ای به این بخش داشته باشند.