بررسی رویکردهای مدیریتی بهرهبرداری منابع آب منطقه سیستان با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشکده مدیریت و اقتصاد ، دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 دانشیار دانشکده مدیریت و اقتصاد ، دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22111/jmr.2016.2514چکیده
طبیعت پیچیده مسائل منابع آب، نیازمند روشهایی است که رویکردهای مختلف مدیریتی را در یک قالب بهم پیوسته گردآوری نماید. در این میان برای مدیریت همه جانبه در چنین مسائلی، روشهای تصمیمگیری چند شاخصه، جایگاه ویژهایی پیدا کرده است. منطقه سیستان به دلیل نیازهای روز افزون آب در بخشهای مختلف، خشکسالیهای پیدرپی و ورشکستگی آبی، در وضعیت بحرانی قرار گرفته است که مدیریتی یکپارچه را در این باره میطلبد. لذا در مطالعه حاضر از تکنیک تحلیل سلسله مراتبی فازی جهت تعیین اولویت منابع آب منطقه سیستان با رویکردهای مدیریتیِ اقتصادی، اجتماعی، فنی و زیستمحیطی در سال آبی 94-1393 استفاده گردیده است. طبق نتایج بر اساس سه رویکرد اقتصادی، اجتماعی و فنی، بخش کشاورزی با بیشترین وزن، در اولویت اول قرار گرفت. وزن بخش کشاورزی در رویکردهای مذکور به ترتیب 851/0، 710/0 و 789/0 بدست آمد. در رویکرد زیستمحیطی، بخش محیطزیست (تالاب هامون) به عنوان گزینه برتر با وزن 603/0 و بخش کشاورزی و شرب به ترتیب با وزن 364/0 و 033/0 در اولویت دوم و سوم قرار گرفتند. از اینرو پیشنهاد میگردد، با توجه به وضعیت معیشتی مردم سیستان و در اولویت قرار گرفتن بخش کشاورزی در 3 رویکرد مدیریتی (خصوصاً اقتصادی) مسئولان و دولتمردان بخش آب توجه ویژهای به این بخش داشته باشند.