آرامگاه اورارتویی خانقاه

نویسندگان

1 دانشیار، گروه باستان‌شناسی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران (نویسندۀ مسئول).

2 کارشناس اداره کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان آذربایجان غربی، ارومیه، ایران.

doi
10.22084/nb.2025.29599.2690
چکیده

پادشاهی اورارتو به‌مدت بیش از دو قرن بر قلمرو وسیعی حکم‌رانی می‌کرد. این دولت جایگا خود را به‌عنوان یکی از قدرت‌های اصلی عصر آهن تثبیت کرد و وسعت سرزمینی خود را گسترش داد که قسمت‌های وسیعی از شمال‌غرب ایران، آناتولی و ارمنستان و بخش کوچکی از کردستان عراق کنونی را دربر می‏گرفت. در این بین، انواع مختلفی از تدفین در سرزمین اورارتو گزارش شده که بیشتر براساس نوع، شیوۀ ساخت، معماری و مصالح به‏کار رفته و اندازۀ آن‌ها دسته‌بندی می‌شود؛ بر این‌اساس، جایگاه اجتماعی متوفی نیز مشخص می‌شود. مقبره‌های صخره‌ای و اتاقک‌های زیرزمینی با معماری خاص نیز از انواع سنت‌های رایج تدفین در این دوره است که در شمال‏غرب ایران نیز نمونه‏های متنوعی از این نوع گزارش شده است. «مقبرۀ خانقاه» در روستای به‌همین نام، نزدیکی ارومیه، به‌طور اتفاقی و حین انجام فعالیت عمرانی مربوط به ساخت مسجد کشف شد. ابعاد مقبره قابل‌توجه است، طول آن حدود 5متر و عرض آن در یک‌طرف ۱۲۰ سانتی‏متر و در سوی دیگر ۱۸۰ سانتی‏متر و ارتفاع آن از درون تا سقف به ۱۸۰ سانتی‏متر می‌رسد. متأسفانه، به‌دلیل جابه‌جایی و آسیب‌های انسانی، نوع و تعداد دقیق تدفین‌ها در این مقبره نامشخص است و اکثر گورنهاده‌ها و اشیاء ارزشمند آن در دسترس نیست؛ با این‌حال، معدود قطعات سفالی به‌دست آمده از نمونه‌های شاخص سفالگری دورۀ اورارتو به‌شمار می‌روند. داده‌های این پژوهش عمدتاً از طریق فعالیت‌های میدانی و رویکرد کیفی جمع‌آوری شد. این فعالیت‌ها شامل بازدید از: محل، کاوش اضطراری و جمع‌آوری دقیق یافته‌ها (هم در بستر اصلی و هم در نمونه‌های جابه‌جا شده) بود. مهم‌ترین پرسش‌ها و فرضیه‏های متناظر با آن در پژوهش حاضر عبارتنداز: 1. مقبرۀ خانقاه مربوط به چه بازۀ زمانی است؟ و 2. این نوع سنت تدفین گورنهاده‏ها مربوط به چه طبقۀ اجتماعی است؟از نظر ساختاری، این مقبره شباهت‌های قابل‌توجهی با مقبره‌های لور بالاجوق و بایزیدآباد در حوضۀ دریاچۀ ارومیه دارد که همگی به عصر آهن تعلق دارند و نشان از گسترش این نوع تدفین دارند؛ هرچند کمبود یافته‏ها، تاریخ‌گذاری دقیق را دشوار کرده، اما سفال‌ها و ویژگی‌های معماری خانقاه با مقبره‌های اورارتویی ایران و حوضۀ دریاچۀ وان مشابه است. معماری مقبره، اشیاء مرتبط و موقعیت آن نشان می‌دهد که احتمالاً این مقبره به یک نخبۀ محلی اورارتویی تعلق داشته و تنوع سنت‌های تدفین در قلمرو این پادشاهی را به‌نمایش می‌گذارد.

کلیدواژه‌ها