آرامگاه اورارتویی خانقاه
نویسندگان
1 دانشیار، گروه باستانشناسی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران (نویسندۀ مسئول).
2 کارشناس اداره کل میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری استان آذربایجان غربی، ارومیه، ایران.
doi
10.22084/nb.2025.29599.2690چکیده
پادشاهی اورارتو بهمدت بیش از دو قرن بر قلمرو وسیعی حکمرانی میکرد. این دولت جایگا خود را بهعنوان یکی از قدرتهای اصلی عصر آهن تثبیت کرد و وسعت سرزمینی خود را گسترش داد که قسمتهای وسیعی از شمالغرب ایران، آناتولی و ارمنستان و بخش کوچکی از کردستان عراق کنونی را دربر میگرفت. در این بین، انواع مختلفی از تدفین در سرزمین اورارتو گزارش شده که بیشتر براساس نوع، شیوۀ ساخت، معماری و مصالح بهکار رفته و اندازۀ آنها دستهبندی میشود؛ بر ایناساس، جایگاه اجتماعی متوفی نیز مشخص میشود. مقبرههای صخرهای و اتاقکهای زیرزمینی با معماری خاص نیز از انواع سنتهای رایج تدفین در این دوره است که در شمالغرب ایران نیز نمونههای متنوعی از این نوع گزارش شده است. «مقبرۀ خانقاه» در روستای بههمین نام، نزدیکی ارومیه، بهطور اتفاقی و حین انجام فعالیت عمرانی مربوط به ساخت مسجد کشف شد. ابعاد مقبره قابلتوجه است، طول آن حدود 5متر و عرض آن در یکطرف ۱۲۰ سانتیمتر و در سوی دیگر ۱۸۰ سانتیمتر و ارتفاع آن از درون تا سقف به ۱۸۰ سانتیمتر میرسد. متأسفانه، بهدلیل جابهجایی و آسیبهای انسانی، نوع و تعداد دقیق تدفینها در این مقبره نامشخص است و اکثر گورنهادهها و اشیاء ارزشمند آن در دسترس نیست؛ با اینحال، معدود قطعات سفالی بهدست آمده از نمونههای شاخص سفالگری دورۀ اورارتو بهشمار میروند. دادههای این پژوهش عمدتاً از طریق فعالیتهای میدانی و رویکرد کیفی جمعآوری شد. این فعالیتها شامل بازدید از: محل، کاوش اضطراری و جمعآوری دقیق یافتهها (هم در بستر اصلی و هم در نمونههای جابهجا شده) بود. مهمترین پرسشها و فرضیههای متناظر با آن در پژوهش حاضر عبارتنداز: 1. مقبرۀ خانقاه مربوط به چه بازۀ زمانی است؟ و 2. این نوع سنت تدفین گورنهادهها مربوط به چه طبقۀ اجتماعی است؟از نظر ساختاری، این مقبره شباهتهای قابلتوجهی با مقبرههای لور بالاجوق و بایزیدآباد در حوضۀ دریاچۀ ارومیه دارد که همگی به عصر آهن تعلق دارند و نشان از گسترش این نوع تدفین دارند؛ هرچند کمبود یافتهها، تاریخگذاری دقیق را دشوار کرده، اما سفالها و ویژگیهای معماری خانقاه با مقبرههای اورارتویی ایران و حوضۀ دریاچۀ وان مشابه است. معماری مقبره، اشیاء مرتبط و موقعیت آن نشان میدهد که احتمالاً این مقبره به یک نخبۀ محلی اورارتویی تعلق داشته و تنوع سنتهای تدفین در قلمرو این پادشاهی را بهنمایش میگذارد.