کانی شناسی عناصر نادر خاکی در فسفریت های معدن جیرود، البرز غربی
نویسندگان
1 استاد گروه زمینشناسی، دانشکده علومزمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
2 کارشناسارشد زمینشناسی اقتصادی، دانشکده علومزمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
3 دانشیار گروه زمینشناسی، دانشکده علومزمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
4 استادیار پژوهشکده مواد و چرخه سوخت، پژوهشگاه علوم و فنون هستهای، ایران
doi
10.22084/nfag.2020.21473.1416چکیده
افق فسفاتزایی معدن جیرود در بخش مرکزی سازند جیرود در مجاورت ارتفاعات دیزین در شمال تهران قرار دارد. رسوبات این سازند با سن دونین پسین اغلب از سنگهای آواری نظیر ماسهسنگ، شیلماسهای و آهکهای ماسهای تشکیل شده است. کانیسازی فسفریت اغلب در بخش شیلی آن متمرکز است. مطالعات میکروسکوپ نوری و طیفسنج پراش پرتو ایکس (XRD) بر روی نمونههای فسفریتی معدن جیرود نشان داد که فلوئور آپاتیت کانی اصلی فسفاته و کانیهای باطله همراه آن شامل کوارتز، کلسیت، پیریت، اکسیدهای آهن (اغلب گوتیت) و کانیهای رسی هستند. نتایج تجزیه کمی دقیق نقطهای (XPMA) نشان داد که کانی فلوئور آپاتیت، میزبان اصلی عناصر نادر خاکی در نمونههای فسفریتی معدن جیرود است. مونازیت و در مقادیر خیلی کم زیرکن میزبان دیگر عناصر نادر خاکی در این فسفریتها به هستند. مقدار Ce (به عنوان نماینده عناصر نادر خاکی) در دانههای آپاتیتی تجزیه شده از 05/0 تا 08/0 درصد وزنی متغیر است. مقدار حضور Ce و سایر عناصر نادر خاکی در آپاتیتهای رسوبی با عواملی نظیر 1) منشاء اولیه عناصر نادر خاکی؛ 2) میزان ورود این عناصر به محیط رسوبگذاری؛ 3) مدت زمان تماس آپاتیتها با آب دریا در حین و بعد از تشکیل؛ 3) ترکیب شیمی آبهای بین منفذی بعد از تشکیل؛ 4) همراهی مواد آلی به عنوان یک منشا محلی؛ 5) شبکه بلوری آپاتیتها و تاثیر رخداد دگرجایی در فسفریتها مرتبط است.