نگرش کشاورزان دشت جیرفت نسبت به پیامدهای پروژة انتقال آب از سرچشمة رودخانة هلیل‌رود به شهر کرمان

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران.

doi
10.22059/jne.2022.349572.2479
چکیده

در سطح جهانی، آب شیرین به‌طور نابرابر، هم در فضا و هم در زمان توزیع می­ شود. افزایش بهره‌برداری انسانی، فشار را بر آب به‌عنوان منبعی برای رفاه انسان افزایش می­ دهد. به‌همین منظور جهت جبران کمبود آب، انسان به فکر انتقال بین حوضه­ ای آب است. یکی از طرح ­های انتقال آب که در حال اجرا است، طرح انتقال آب از سرشاخه ­های هلیل‌رود به کرمان است. با توجه به اهمیت این موضوع، هدف از مطالعة حاضر بررسی نگرش کشاورزان دشت جیرفت نسبت به این طرح است. در این مطالعه به‌صورت تصادفی با 150 نفر از کشاورزان دشت جیرفت در بهار­ سال 1401 مصاحبه صورت گرفت. جهت ارزیابی فاکتورهای مؤثر بر نگرش کشاورزان، متغیرهایی از قبیل 1) ارتباط با گروه ­های محلی، 2) اعتماد به سازمان­ های دولتی، 3) عدم مشارکت با برنامه­ های دولت، 4) عدم کمک به کشاورزان از سوی دولت، 5) تاثیر بر کشاورزی و محیط زیست، 6) تبدیل دشت جیرفت به بیابان و 7) همکاری بین سازمان­ های دولتی و غیر دولتی، به‌عنوان متغیر مستقل و موافق یا مخالف بودن با طرح انتقال آب به‌عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شدند. در نهایت از آزمون رگرسیون منطقی جهت تجزیه و تحلیل استفاده شد. نتایج نشان داد افرادی که باور دارند که مشارکت با برنامه ­های دولتی اشتباه است، دولت پس از طرح انتقال آب هیچ­ گونه کمکی به کشاورزان نخواهد کرد، کشاورزان به شدت تحت تأثیر قرار می­ گیرند و دشت جیرفت به بیابان تبدیل خواهد شد، افرادی هستند که مخالف طرح انتقال آب هستند.