تأثیر مدیریت استعداد بر قابلیت یادگیری سازمانی با نقش میانجی هوش سازمانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 کارشناس ارشد مدیریت دولتی ، دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22111/jmr.2016.2400چکیده
در محیطهای به شدت متغیر، متلاطم، غیرقابل پیش بینی و مملو از عدم اطمینان، سازمانها برای حفظ بقا، تضمین رشد و کسب موفقیت بایستی از توان و قابلیتیادگیریسازمانی مستمر، مولد و خلاق برخوردار باشند تا بتوانند برای همه ذینفعان، به ویژه مشتریان، ارزش برتر تولیدکنند. توان و قابلیت یادگیری سازمانی و توسعه مستمر آن، به عوامل متعددی از جمله هوشمندیسازمان و مدیریتاستعداد بستگی دارد. جامعهآماری در پژوهش حاضر کلیه کارکنان دانشگاه آزاد واحد زاهدان به تعداد 460 نفر بودندکه بر اساس جدول مورگان از210 پرسشنامه توزیع شده 200پرسشنامه به صورت کامل برگشت داده شد. روشنمونهگیری، تصادفی ساده و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه بود. روایی پرسشنامه از نوع روایی محتوایی است و آلفایکرونباخ حاصل از پایایی کل پرسشنامه ها برابر 0.937 به دست آمد. تجزیه و تحلیل دادهها در دو سطح آمار توصیفی و آمار استنباطی توسط نرم افزارSPSS 19 و Lisrel صورت گرفت. یافتههای تحقیق نشان داد که الف) مدیریت استعداد بر هوش سازمانی، و قابلیتیادگیریسازمانی تأثیر مثبت مستقیم و معنیداری دارد ب) هوشسازمانی بر قابلیتیادگیریسازمانی تأثیر مثبت مستقیم و معنیداری دارد ج) هوش سازمانی، رابطه مدیریتاستعداد و قابلیتیادگیریسازمانی را میانجیگری میکند. د) مدیریتاستعداد به طور مستقیم و نیز به طور غیرمستقیم از طریق هوشسازمانی، بر قابلیت یادگیریسازمانی تأثیر معنیداری دارد.