بررسی پتانسیل سمیت فلزات سنگین بر روی شاخصهای خونی و بیوشیمیایی سیاهماهی قنات (Capoeta fusca)
نویسندگان
1 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
2 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
doi
10.22059/jne.2022.349964.2483چکیده
توسعه و گسترش مراکز صنعتی و کشاورزی باعث افزایش فاضلابهای صنعتی و کشاورزی و ورود آنها به محیط زیست شده است که این امر آسیبهای گستردهای را بهدنبال خواهد داشت. هدف از این پژوهش، بررسی اثرات سمیت فلزات سنگین مختلف بر روی شاخصهای خونی، پارامترهای بیوشیمیایی و آنزیمهای کبدی سیاهماهی قنات (Capoeta fusca) میباشد. سمیت حاد فلزات سنگین مورد مطالعه براساس روش OECD برآورد شد. سیاهماهی مورد مطالعه در 5 گروه 20 قطعهای (یک گروه شاهد) در معرض غلظت زیرکشندگی فلزاتسنگین مختلف قرار گرفتند و پس از پایان 28 روز جمعآوری سرم خون ماهیان انجام شد و پارامترهای بیوشیمیایی و آنزیم های کبدی آن توسط دستگاه اتوآنالایزر اندازه گیری شد. غلظت متوسط کشندة کادمیوم، کروم، کبالت و مس در 96 ساعت برای گونة مورد مطالعه، بهترتیب 37/14، 292/49، 106/95 و 10/73میلیگرم بر لیتر محاسبه شد. تعداد گلبولهای قرمز (میلیون بر میلیمتر مکعب) در خون ماهیان در معرض کادمیوم، کروم، کبالت و مس بهترتیب برابر 0/17±3/4، 0/22±4/5 ، 0/14±2/9 و 0/18±3/6 برآورد شد. تعداد گلبول های قرمز خون ماهیان در معرض کادمیوم، کبالت و مس بهطور معنیداری (0/05 >P) کمتر از گروه شاهد (0/24±4/8) بود. عمدهترین آسیبها به گلبولهای قرمز در معرض کادمیوم، کروم، کبالت و مس شامل واکوئله شدن و تغییر شکل گلبول های قرمز بود. سطح گلوکز و کلسترول ماهیان در معرض فلزات کادمیوم، کروم، کبالت و مس بهطور معنیداری (0/05>P) بیشتر از گروه شاهد بود و سطح تریگلیسیرید، پروتئین و آلبومین نسبت به گروه شاهد کاهش نشان داد. سطح آنزیمهای کبدی آلکالین فسفاتاز (ALP)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) و آلانین آمینوترانسفراز (ALT) در ماهیان در معرض کادمیوم، کروم، کبالت و مس بهطور معنی داری (0/05>P) پس از 28 روز بیشتر از گروه شاهد برآورد شد. بهعنوان یک نتیجهگیری کلی میتوان بیان داشت که قرار گرفتن سیاه ماهی مورد مطالعه در معرض فلزات سنگین مختلف باعث تغییر در سطح پارامترهای بیوشیمیایی و آنزیم های کبدی می شود علاوه براین، پارامترهای بیوشیمیایی و آنزیم های کبدی میتواند بهعنوان نشانگرهای زیستی مناسب برای سلامت ماهیان در راستای نظارت بر کیفیت محیط های آبی استفاده شوند.