مدل‌سازی مکانی زی‌تودة مانگروهای منطقة حفاظت شدة حرا

نویسندگان

1 مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

2 گروه محیط‌زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

3 گروه علوم جنگل، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.22059/jne.2022.352079.2501
چکیده

برآورد مقادیر ذخیرة کربن مانگروها نقش مهمی در تهیة اطلاعات حیاتی برای توسعه برنامه‌های سازگاری با تغییر اقلیم و استراتژی کربن آبی در رویشگاه‌های ساحلی دارد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر برآورد مقادیر ذخیرة کربن مانگروها در منطقة حفاظت شده حرای استان هرمزگان بود. برای دستیابی به این هدف، پس از انجام آماربرداری میدانی و ثبت قطر در محل یقه مانگروها و استفاده از روابط آلومتریک، مقادیر زی‌توده روی‌زمینی و زیرزمینی مانگروها در محل قطعات نمونه برآورد شد. سپس با توسعة رابطة رگرسیونی بین مقادیر زی‌توده روی‌زمینی و زیر‌زمینی مانگروها و مقادیر شاخص پوشش گیاهی نرمال‌شده مستخرج از تصاویر ماهواره‌ای، نقشة مقادیر زی‌توده روی‌زمینی و زیرزمینی مانگروها در دو منظقة ساحلی و جزیره‌ای و مانگروهای بلندقد و کوتاه‌قد تهیه شد. نتایج نشان داد که میانگین زی‌توده روی‌زمینی در مانگروهای مناطق ساحلی و جزیره‌ای منطقه حفاظت شدة حرا به‌ترتیب برابر با 61/2 تن در هکتار و 56/1 تن در هکتار و میانگین زی‌توده زیرزمینی نیز به‌ترتیب برابر با 15/6 و 12/5 تن در هکتار بود و اختلاف معنی‌دار بین مقادیر این دو متغیر در دو زون منطقه حفاظت شده وجود داشت (0/002>P). وسعت مانگروهای بلندقد در منطقة ساحلی (59 درصد) بیشتر از وسعت مانگروهای کوتاه‌قد (41 درصد) بود و در قسمت جزیره‌ای وسعت مانگروهای بلندقد (44 درصد) کمتر از وسعت مانگروهای کوتاه‌قد (56 درصد) بود. مقدار زی‌توده کل در مانگروهای بلندقد در هر دو  منطقة ساحلی و جزیره‌ای به‌ترتیب در حدود 7/5 و 8 برابر مقدار این متغیر در مانگروهای کوتاه‌قد بود. نتایج این پژوهش می‌تواند برای تهیة برنامه‌های سازگاری با تغییر اقلیم رویشگاه‌های مانگرو مورد استفاده قرار گیرد.