مطالعه مشخصات آیرودینامیکی یک ایرفویل فوق بحرانی با پیکرهبندی برآافزای دو المانی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی / پژوهشگاه هوافضا، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
2 عضو هیات علمی / پژوهشگاه هوافضا، وزارت علوم
3 عضو هیات علمی / دانشگاه صنعتی امیرکبیر
doi
چکیده
در این تحقیق عملکرد آیرودینامکی مقطع بال NASA SC(2)-0714 با پیکرهبندی برآافزا شامل المان اصلی بال و فلپ اسلاتی در لبه فرار، به طور تجربی مورد تحقیق قرار گرفته است. آزمایشات در تونل باد و در عدد رینولدز 106×01/1 تحت زوایای حمله مختلف در بازه10- تا 25 درجه و همچنین زاویه انحراف فلپ 0، 20 و 35 درجه انجام شده است. در این آزمایشات با استفاده از اندازهگیریهای نیرویی، راندمان آیرودینامیکی و محدوده واماندگی بال در شرایط مختلف تعیین شده است. همچنین با استفاده از اندازهگیری توزیع فشار در مقطع میانه بال اصلی و فلپ و همچنین افت فشار کل در دنباله، به ترتیب موقعیتهای شروع جدایش جریان و شکل پروفیل دنباله مشخص شده است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که با طراحی پیکرهبندی برآافزا و بکارگیری فلپ اسلاتی در لبه فرار بال، ضریب برآی بیشینه در زاویه انحراف فلپ 35 درجه به میزان 58% نسبت به حالت پایه ایرفویل افزایش داشته است.