تاثیرگروهدرمانی شناختیرفتاری بر میزان تجربه، بیان، و کنترل خشم، کیفیت زندگی، و شدت ضایعات در مبتلایان پسوریازیس
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران(نویسنده مسئول)
2 استادیار گروه طب ایرانی، دانشکده طب ایرانی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران
4 دانشیار بیماریهای پوست، گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران
5 دانشیار گروه آمار زیستی و مرکز تحقیقات عوامل موثر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22038/mjms.2021.19486چکیده
مقدمه:پژوهشهای متعددی ﺑﺮ ﻣﻨﺸﺎء روانﺗﻨﻲ ﺑﻴﻤﺎری پسوریازیس ﺗﺎﻛﻴﺪ کرده، و بازداری عواطف منفی را از ﻋﻮاﻣﻞ عمدۀ آﻏﺎزﮔﺮ و/ﻳﺎ ﺗﺸﺪﻳﺪﻛﻨﻨﺪۀ روﻧﺪ آن دانستهاند. مطالعه ما با رویکرد سایکودرماتولوژیک و با هدف بررسی تاثیر گروهدرمانی شناختیرفتاری بر روی وجوه گوناگون خشم، نمای بالینی بیماری و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پسوریازیس، و کشف رابطۀ تغییر کنترل درونی خشم و سرکوب خشم با تغییر تظاهرات بالینی این بیماری انجام شد.روش کار:این مطالعه یک پژوهش نیمهتجربی بر روی 30 بیمار 17 تا 60 سالۀ مبتلا به پسوریازیس جلدی بود که طی آبان تا بهمن 1398 در مشهد انجام گردید. بیماران پس از کسب رضایت کتبی آگاهانه بهروش تصادفی به دو گروه آزمون (مداخلۀ درمانی درماتولوژی بعلاوۀ گروهدرمانی شناختیرفتاری) و کنترل (فقط مداخلۀ درمانی درماتولوژی) تقسیم گشتند. سیاهۀ حالت- صفت، بیانِ خشم 2، پرسشنامۀ کیفیت زندگی بیماران پوستی و شاخص شدت وسعت پسوریازیس برای افراد هر دو گروه در ابتدای درمان تکمیل گردید، سپس هر دو گروه بمدت 8 هفته پروتکل درمانی درماتولوژی را گذراندند و 15 نفر بیماران گروه آزمون، 10 جلسۀ 90 دقیقهای «گروهدرمانی شناختیرفتاری برای بیماری پسوریازیس» را نیز طی کردند. در پایان مطالعه، متغیرها دوباره ارزیابی گردید و دادهها آنالیز شد.نتایج:براساس نتایج این پژوهش، گروهدرمانی شناختیرفتاری بر کاهش احساس خشم، کاهش سرکوب و درونریزی خشم، کاهش کنترل بیرونریزی خشم، افزایش کنترل درونی خشم، بهبود کیفیت زندگی، و کاهش وسعت شدت ضایعات پوستی در بیماران مبتلا به پسوریازیس موثر یافته شد. همچنین در بین کلّ افراد جامعه پژوهش، همبستگی مثبتی بین تغییرات سرکوب و درونریزی خشم با تغییرات وسعت شدت ضایعات پوستی، و همبستگی منفی بین کنترل درونی خشم با وسعت شدت ضایعات پوستی مشاهده گردید. نتیجهگیری:این یافتهها نقش مهم امر روانتنی در درمان مبتلایان پسوریازیس را آشکار میکند و نشان میدهد که گروهدرمانی شناختیرفتاری روشی موثر در بهبود آنان در ابعاد جسمی و روانی و اجتماعی است.
