تبیین تأثیر منابع نامشهود سازمانی بر عملکرد سازمان:بررسی دانشگاه‌های دولتی کشور

نویسندگان
doi
10.22111/jmr.2015.2058
چکیده

 عمده پژوهش‌های انجام شده برای شناسائی تاثیر منابع نامشهود، حاصل تحلیل سازمان‌های خاص و مطالعات موردی است. برای وسعت‌بخشیدن به اعتبار تعمیم پذیری این تحقیقات انجام مطالعاتی با نمونه‌های بزرگ لازم است تا  معلوم شود که عناصر سازمانی چگونه به صورت مستقل، تکمیلی و تعاملی  با عملکرد سازمان رابطه دارند. علاوه بر این، تاکنون به این موضوع در دانشگاه ها توجه اندکی شده است. پژوهش حاضر با بررسی تأثیر «مجموعه‌ای از منابع سازمانی مستقل و نامشهود، و تعاملات میان آنان»، بر عملکرد سازمانی در نمونه‌ای متشکل از  دانشگاههای بزرگ دولتی، درصدد است تا شکاف موجود را پر نماید. در این پژوهش برای آزمون فرضیه­های تحقیق از مدل معادلات ساختاری استفاده شده است و  جامعه آماری این تحقیق، دانشگاه­های بزرگ دولتی کشور ایران بوده و روش نمونه گیری به صورت هدفمند می­باشد. نتایج تحلیل معادلات ساختاری نشان می‌دهد عملکرد سازمان را می‌توان با پنج عنصر نامشهود (قابلیت‌های مدیریتی، سرمایه سازمانی، نظام ارزیابی، روابط کارکنان و فرهنگ سازمانی) و تعاملات میان آنان تشریح کرد.