مدلسازی عددی و تجربی اثر الگو های دوخت بر عملکرد حرارتی عایق‌های چندلایه

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد / گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان

2 عضو هیات علمی / گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان

3 عضو هیات علمی / گروه مهندسی مواد، پژوهشکده مواد و انرژی، پژوهشگاه فضایی ایران، اصفهان

4 کارشناسی ارشد / پژوهشکده مواد و انرژی، پژوهشگاه فضایی ایران، اصفهان

doi
چکیده

یکی از چالش­های طراحی و ساخت ماهواره­ها؛ تغییرات شار­های حرارتی وارد بر بدنه است. به منظور کاهش اثرپذیری ماهواره از محیط اطراف، از عایق­های چندلایه استفاده می­شود. نحوه اتصال پتوهای عایق تأثیر قابل توجهی بر عملکرد حرارتی دارند. هدف اصلی این پژوهش تعیین شرایطی است که تحت آن کمترین مقدار ضریب نشر مؤثر و شار حرارتی در عایق‌های چند لایه حاصل شود. به همین منظور چندین طرح اتصال دوخت مدلسازی شده است و طرح اتصال لایه به لایه به عنوان بهترین طرح اتصال بین پتوهای عایق تعیین شد. همچنین به منظور اعتبارسنجی، مدل بدون دوخت و طرح اتصال لایه به لایه با نتایج آزمایشگاهی مقایسه شد. انحراف نتایج مدل عددی از نتایج تجربی کمتر از 9 درصد است. به منظور ارزیابی عملکرد عایق چندلایه، اثر تعداد لایه­ها، اثر ضخامت لایه­ها و جنس مواد نیز تحلیل شده است. همچنین، به دلیل سیکل دمایی در محیط اطراف ماهواره دو حالت شرایط محیطی گرم و سرد لحاظ شده است. نتایج نشان می­دهد طرح اتصال لایه به لایه با تعداد 12لایه که در حالت محیطی گرم شار حرارتی 2/0216 وات بر متر مربع و ضریب نشر 0/0037 و در حالت محیطی سرد شار حرارتی 2/360 وات بر متر مربع و ضریب نشر 0/0048 دارد، بهترین طرح اتصال می­باشد.