ارزیابی وضعیت حکمرانی آب در استان سمنان: در جستجوی سیاستگذاری مؤثر در سطح محلی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تهران
doi
10.22034/sspp.2025.2036428.3687چکیده
پژوهش حاضر، با بهرهگیری از چارچوب ارزیابی حکمرانی آب سازمان همکاریهای اقتصادی و توسعه به ارزیابی وضعیت حکمرانی آب در استان سمنان در سه محور چارچوبهای خطمشی، نهادها و ابزارهای حکمرانی و خطمشی آب در قالب سه بعد اثربخشی، کارایی، و اعتماد و همیاری؛ به واکاوی سیاستگذاری آب در مقیاس محلی در ایران و تحلیل حکمرانی آب در سطح محلی (استان سمنان) میپردازد. برای گردآوری اطلاعات از مصاحبه و پرسشنامه بهره گرفته شده است. مشارکتکنندگان در پژوهش شامل طیف جامعی از ذیمدخلان و ذینفعان کلیدی آب سمنان بودند که وضعیت حکمرانی آب استان سمنان را بر اساس اصول 12 گانه این چارچوب ارزیابی کردند. نتایج پژوهش نشان میدهد که در حکمرانی آب استان در بعد اثربخشی بیشترین امتیاز مربوط به اصل ظرفیت و کمترین امتیاز به اصل انسجام خطمشیهای آب تعلق دارد. در بعد کارایی بیشترین امتیاز به بعد تامین مالی و کمترین امتیاز به اصل حکمرانی نوآورانه تعلق دارد و در نهایت در بعد اعتماد و همیاری (مشارکت) بیشترین و کمترین امتیاز به ترتیب به درستکاری و شفافیت و مبادلات میان ذینفعان تعلق دارد. بر اساس منطق چراغ راهنمایی (وضعیت قرمز؛ زرد و سبز) مورد استفاده در این پژوهش میتوان نتیجه گرفت وضعیت سیاستگذاری و حکمرانی آب در اغلب اصول و شاخصهای حکمرانی در وضعیت زرد قرار دارد. نتایج نشان میدهد اصول و شاخصهای حکمرانی مورد بررسی در استان یا اصلا وجود ندارند یا اینکه اگر هم وجود دارند. به درستی اجرا نشده اند و یا در دست توسعه و ایجاد هستند.
