استفاده از روش هموارسازی هستهای در بررسی ترجیح زیستگاهی سیاهماهی بینالنهرین (Valenciennes, 1842) Capoeta damascina در رودخانة سیروان
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/jne.2022.346993.2461چکیده
این مطالعه بهمنظور بررسی ترجیح زیستگاهی سیاهماهی بینالنهرین، Capoeta damascina در رودخانة سیروان با استفاده از روش هموارسازی هستهای بهاجرا درآمد. بدین منظور، در آبانماه سال 1400 نمونهبرداری از هشت ایستگاه هرکدام با 3 تکرار با استفاده از دستگاه الکتروشوکر صورت گرفت. در مجموع 135 نمونه صید، شناسایی و رهاسازی شدند. تعداد ده فاکتور زیستگاهی از جمله pH، دما، کل مواد جامد محلول، هدایت الکتریکی، ارتفاع از سطح دریا، عمق رودخانه، عرض، سرعت جریان، شیب و اکسیژن محلول اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که بیشترین ترجیح زیستگاهی گونة مورد مطالعه در رودخانة سیروان در زیستگاههایی است که دارای pH تقریباً 6، دما 9 درجه سانتیگراد، کل مواد جامد محلول 200، هدایت الکتریکی 300 میکروموس بر سانتیمتر، ارتفاع از سطح دریا 1130 متر، عمق 50 سانتیمتر، عرض 9 متر، سرعت جریان 0/8متر بر ثانیه، شیب 2 درصد و اکسیژن 9 میلی گرم بر لیتر می باشند. مقادیر SI مربوط به دو فاکتور ارتفاع از سطح دریا (0/92) و اکسیژن (0/79) بیشترین مقادیر را داشتند. نتایج نشان داد که رودخانة سیروان با مقدار شاخص مطلوبیت 0/69زیستگاه مناسبی برای گونة سیاه ماهی بینالنهرین است.