راهبرد آلمان در آسیای غربی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
2 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
doi
10.22034/sspp.2024.714632چکیده
تغییرات منطقه پس از سال 2011 و تحولات بهار عربی، آلمان را بر آن داشت تا در عین پیگیری یک سیاست عملگرایانه در منطقه همراه با تقویت حضور نظامی، دیگر اصراری بر دموکراتیزه کردن کشورهای حوزه خاورمیانه نداشته باشد. برهمین اساس، آلمان تلاش کرده تا با استفاده از ابزارهای مختلف امنیتی، سیاسی و نظامی نفوذ خود در منطقه را افزایش داده و در عین حال روابطی مثبت با کشورهای منطقه برقرار نماید. «ثبات» کلیدواژه راهبرد آلمان در قبال خاورمیانه است. ابتکار «بهبود ببخش و توانمند بساز» از جمله برنامههای اصلی دولت فدرال برای پیگیری این هدف است که تلاش میکند با توانمندسازی دولتهای شکننده در منطقه، از افزایش تنشها و رشد تروریسم پیشگیری نماید. لذا باتوجهبه تغییر رویکرد امنیتی و نظامی آلمان پس از سال 2011 هدف این پژوهش بررسی و تحلیل راهبرد آلمان در خاورمیانه از طریق بررسی اسناد، سخنرانی ها و سیاستهای موجود با تمرکز بر درک انگیزهها، اهداف و چشمانداز آن در آینده است. تحقیق حاضر میتواند به درک بهترِ نقش آلمان در منطقه خاورمیانه و تأثیر آن بر پویایی منطقهای و سیاست جهانی کمک نماید.