مؤلفههای راهبردی روابط ایران و چین در سیاست خارجی دولت سیزدهم
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22034/sspp.2024.2027787.3641چکیده
یکی از منابع مهم اثرگذار در سیاست خارجی هرکشوری، افراد و نقش آنها است. پس از روی کار آمدن دولت سیزدهم، رویکرد سیاست خارجی کشور نیز بهتبع تغییر رئیس دولت تغییر کرد و رئیسجمهور جدید با توجه به این موضوع که قدرت در نظام بینالملل در حال جابهجایی از غرب به شرق است، جهت تعادل در سیاست خارجی دولت خود گسترش ارتباط با شرق و خصوصاً قدرتهای نوظهور شرقی را در دستورکار قرار داد. یکی از این قدرتهای نوظهور در نظام بینالملل امروز نیز کشور چین است. از طرفی شناسایی سیاست خارجی دولتها چراغ راه مناسبی برای بررسی عملکردها و تبیین ضعفها و قوتهای آنان است و فقدان چنین تحقیقاتی در حوزۀ ارتباط با چین در دولت سیزدهم آشکار است. لذا این پژوهش با هدف یافتن اهمیت رابطۀ ایران و چین از دریچۀ سخنرانیهای رئیس دولت سیزدهم بهدنبال شناسایی مؤلفههای راهبردی روابط این دو کشور در سیاست آسیایی دولت است. برای انجام این پژوهش، دیدگاههای دکتر رئیسی بهعنوان شخصیتی مؤثر در شکلگیری سیاست خارجی دولت دربارۀ موضوعات نزدیک به حوزۀ ارتباط جمهوری اسلامی با چین استخراج گردید و با استفاده از روش تحلیل مضمون در نرمافزار MAXQDA مورد تحلیل قرار گرفت. استخراج شش مضمون سازماندهندۀ «شراکت راهبردی»، «سیاسی-امنیتی»، «اقتصادی»، «فرهنگی»، «علمی و پژوهشی» و «بهداشت و درمان»، ذیل یک مضمون فراگیر با عنوان «مؤلفههای راهبردی روابط ایران و چین» از نتایج این پژوهش است.
