ارزیابی پایداری گردشگری در ناحیة رویشی هیرکانی با استفاده از شاخص اقلیم تعطیلات

نویسندگان

1 گروه جنگل‌‌داری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 گروه جنگل‌‌داری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 گروه جنگل‌‌داری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/jne.2022.344158.2442
چکیده

گردشگری به‌عنوان یک صنعت بزرگ جهانی، به‌طور مستقیم و غیرمستقیم، تحت تأثیر تغییرات اقلیمی است. هدف این پژوهش، معرفی مناسب­ ترین ماه ­های سال از نظر گردشگری با استفاده از شاخص اقلیم تعطیلات و نیز بررسی روند این شاخص، طی سال­ های 1368 تا 1397 در ناحیة رویشی هیرکانی بود. این شاخص که متشکل از متغیرهای آب و هوایی دما، رطوبت نسبی، ابرناکی، بارش و سرعت باد است، در دورة آماری 30 ساله، برای ایستگاه­ های هواشناسی هم‌دیدبانی آستارا، انزلی، رشت، رامسر، نوشهر، بابلسر و گرگان محاسبه گردید و با استفاده از آزمون من­ کندال، روند معنی ­داری شاخص بررسی شد. میانگین شاخص در ناحیه رویشی هیرکانی، 48 (رتبة کم) و شاخص از 29 (رتبة غیر قابل قبول) در آستارا در ماه دی تا 74 (رتبة خیلی خوب) در بابلسر در خرداد نوسان داشت. 48 درصد از مقادیر شاخص در ماه ­های سال، بزرگتر از 50 (رتبة قابل قبول) و 12 درصد بین 40 تا 49 (رتبة کم) بودند. از اردیبهشت تا مهر مناسب­ ترین ماه­ ها برای گردشگری در ناحیه رویشی هیرکانی معرفی شد. آزمون من کندال، تنها 13 درصد روندهای تغییرات 30 ساله شاخص را در ماه­ های مختلف در ایستگاه ­های هواشناسی معنی ­دار نشان داد و این بدین معناست که گردشگری در این ناحیه، کمتر تحت تأثیر تغییرات اقلیمی بوده است. شاخص اقلیم تعطیلات، ابزار مناسبی برای معرفی مناسب ­ترین ماه برای گردشگری در این ناحیة رویشی با جذابیت­ های خاص است. بررسی روند این شاخص در درازمدت، می‌تواند منعکس‌کنندة تأثیر تغییر اقلیم بر پایداری گردشگری باشد.