ارزیابی پایداری گردشگری در ناحیة رویشی هیرکانی با استفاده از شاخص اقلیم تعطیلات
نویسندگان
1 گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/jne.2022.344158.2442چکیده
گردشگری بهعنوان یک صنعت بزرگ جهانی، بهطور مستقیم و غیرمستقیم، تحت تأثیر تغییرات اقلیمی است. هدف این پژوهش، معرفی مناسب ترین ماه های سال از نظر گردشگری با استفاده از شاخص اقلیم تعطیلات و نیز بررسی روند این شاخص، طی سال های 1368 تا 1397 در ناحیة رویشی هیرکانی بود. این شاخص که متشکل از متغیرهای آب و هوایی دما، رطوبت نسبی، ابرناکی، بارش و سرعت باد است، در دورة آماری 30 ساله، برای ایستگاه های هواشناسی همدیدبانی آستارا، انزلی، رشت، رامسر، نوشهر، بابلسر و گرگان محاسبه گردید و با استفاده از آزمون من کندال، روند معنی داری شاخص بررسی شد. میانگین شاخص در ناحیه رویشی هیرکانی، 48 (رتبة کم) و شاخص از 29 (رتبة غیر قابل قبول) در آستارا در ماه دی تا 74 (رتبة خیلی خوب) در بابلسر در خرداد نوسان داشت. 48 درصد از مقادیر شاخص در ماه های سال، بزرگتر از 50 (رتبة قابل قبول) و 12 درصد بین 40 تا 49 (رتبة کم) بودند. از اردیبهشت تا مهر مناسب ترین ماه ها برای گردشگری در ناحیه رویشی هیرکانی معرفی شد. آزمون من کندال، تنها 13 درصد روندهای تغییرات 30 ساله شاخص را در ماه های مختلف در ایستگاه های هواشناسی معنی دار نشان داد و این بدین معناست که گردشگری در این ناحیه، کمتر تحت تأثیر تغییرات اقلیمی بوده است. شاخص اقلیم تعطیلات، ابزار مناسبی برای معرفی مناسب ترین ماه برای گردشگری در این ناحیة رویشی با جذابیت های خاص است. بررسی روند این شاخص در درازمدت، میتواند منعکسکنندة تأثیر تغییر اقلیم بر پایداری گردشگری باشد.