ارزیابی مدیریت پایدار حمل ‌و نقل درون‌شهری با رویکرد پایداری محیط ‌زیست، مورد پژوهش: منطقة 12 کلان‌شهر تهران

نویسندگان

1 گروه محیط ‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه علوم تحقیقات واحد تهران، تهران، ایران

2 گروه محیط ‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه علوم تحقیقات واحد تهران، تهران، ایران

3 گروه محیط ‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه علوم تحقیقات واحد تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jne.2022.328651.2295
چکیده

حمل‌ونقل و جابه‌جایی از جنبه ­های اصلی حیات شهری است و ساماندهی حمل‌ونقل از نیازهای اولیه شهر سالم به‌شمار می‌آید. پرداختن به توسعة پایدار در حمل‌ و نقل به‌دلیل دغدغه‌های اساسی بشر در زمینة از بین رفتن منابع، آلودگی­ های ‌محیط‌زیستی، پدیده­ های خطرناکی نظیر گرم‌شدن زمین، پدیدة گلخانه ­ای و وارونگی هوا دارای اهمیت فراوان می‌باشد. در این راستا پژوهش حاضر باهدف ارزیابی مدیریت پایدار حمل‌ و نقل درون‌شهری با رویکرد پایداری محیط‌زیست تهیه ‌شده است. روش پژوهش تحلیلی-وصیفی بوده و داده‌ها به روش مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی گردآوری شده است. مؤلفه­ های پژوهش شامل اقتصادی، اجتماعی، محیطی-بوم‌شناختی و عملکردی-کالبدی است که در قالب پرسش‌نامه پیمایشی عملیاتی شده است. جهت تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی (توزیع فراوانی، میانگین، انحراف معیار و ضریب پراکندگی) و استنباطی (تی تست تک نمونه ­ای ­T-test) استفاد ه‌شده است. جامعة آماری کلیة شهروندان منطقة 12 شهرداری تهران (240720 نفر) است که نمونة 400 نفری به‌صورت تصادفی مورد پرسشگری قرار گرفتند. میانگین متغیر مدیریت پایدار حمل‌ونقل درون‌شهری 2/96 دارای سطح ‌پایدار، میانگین مؤلفة اقتصادی 3/31 دارای سطح نیمه‌پایدار، میانگین مؤلفه اجتماعی 3/01 دارای سطح نیمه‌پایدار، میانگین مؤلفة محیطی-بوم‌شناختی 2/49 دارای سطح ناپایدار و درنهایت میانگین مؤلفه کالبدی-عملکردی 2/8 دارای سطح نیمه پایدار ارزیابی‌شده است. همچنین نتایج در بخش استنباطی بیانگر آن است که مدیریت پایدار حمل‌ونقل درون‌شهری در مؤلفه ­های اقتصادی و کالبدی-عملکردی در راستای پایداری محیط‌زیست شهری و در مؤلفه­ های اجتماعی و محیطی-بوم‌شناختی در راستای پایداری محیط‌زیست شهری نیست. مدیریت پایدار حمل‌ونقل در منطقة 12 کلان‌شهر تهران در راستای پایداری محیط‌زیست شهری نیست. در این راستا پیشنهاد‌های ارائه شده در این پژوهش می ­تواند در تصمیم­ گیری مدیریت حمل‌ و نقل شهری جهت دستیابی به حمل‌ و نقل پایدار محیط‌زیست مؤثر واقع شود.