الگوی توسعه زیستبوم نوآوری دانشگاه محور : مطالعه موردی ناحیه نوآوری شریف
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
2
doi
10.22034/sspp.2022.553811.3198چکیده
دانشگاه نه تنها یکی از اجزای اصلی و شناختهشدهیِ اغلب زیستبومهای نوآوری است، بلکه گاهی خود هسته مرکزی شکلگیری و توسعهی یک زیستبوم است. شناسایی عوامل موثر بر شکلگیری و رشد یک زیستبومِ نوآوریِ دانشگاه-محور هدف اصلی پژوهش حاضر بوده است. در این پژوهش که یک مطالعه کیفی است تلاش شده عوامل موثر بر شکل گیری زیستبومهای نوآوری دانشگاه محور در کشورهای توسعه یافته شناسایی شود و با مقایسه آنها با یک نمونه زیستبوم نوآوری دانشگاه محور در ایران به عنوان یک کشور در حال توسعه (زیست بوم نوآوری دانشگاه صنعتی شریف ایران)، چالشهای خاص این زیستبوم و راهحلهای جایگزین به کار رفته در آن شناسایی شده و الگوی شکلگیری این زیستبوم نوآوری تبیین گردد. در مطالعه حاضر تجزیه و تحلیل دادهها به روش تحلیل موضوع (تِم) انجام و شبکه مضامینی از عوامل موثر بر شکلگیری نواحی نوآوری دانشگاهمحور شکل گرفته است. براساس نتایج این پژوهش، عوامل موثر بر شکل گیری و توسعه زیست بوم نوآوری دانشگاه محور در 4 دسته اصلی مشتمل بر نوع همکاریها، نحوه نهادسازی، فعالیتها و ویژگی بازیگر اصلی طبقهبندی گردیده است.
